http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%B6%86%E0%B6%B7%E0%B6%BB%E0%B6%AB 2026-05-15T11:24:16Z විකියෙහි මෙම පිටුව සඳහා ඇති සංශෝධන ඉතිහාසය MediaWiki 1.27.1 http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?title=%E0%B6%86%E0%B6%B7%E0%B6%BB%E0%B6%AB&diff=8984&oldid=prev 2025-08-27T06:30:00Z

<p></p> <table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface"> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;' lang='si'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← පැරණි සංශෝධනය</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">06:30, 27 අගෝස්තු 2025 තෙක් සංශෝධනය</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1" >1 පේළිය:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">1 පේළිය:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-549-1.jpg|400px|left]][[ගොනුව:2-549-2.jpg|<del class="diffchange diffchange-inline">300px</del>|right]]සෞන්දර්ය අගය පිළිබඳ හැඟීමකින් පෞද්ගලික රුචියට හෝ සමකාලීන සිරිත් විරිත්වලට හෝ අනුව ශරීරයේ අංගප්‍රත්‍යංගයන් අලංකාර කිරීම සඳහා රන්රිදී මුතුමැණික් පබළු ඇත්දත් ආදි දෙයින් තනා පලඳිනු ලබන වස්තු ආභරණ නමින් හඳුන්වනු ලැබේ. භක්තිප්‍රකීර්තනයත් ආරක්ෂාව සහ රෝගනිවාරණය සලසා ගැනීමත් පිණිස ආගමික හෝ ආභිචාරික වශයෙන් ද සෞන්දර්යාස්වාදයත් ප්‍රමුඛත්වය සහ සමාජතත්වය හැඟවීමත් පිණිස ලෞකික හෝ සාමාජික වශයෙන් ද ආභරණ පැලඳීම කෙරෙයි. බෙන්තිඤ්ඤ, කොන්ත, ජපමාල ආදිය භක්තිප්‍රකීර්තනය පිණිසත් පඤ්චායුධ, නවරත්න මුදු, දිවිනියපොතු, මතුරා ජපකළ සුර ආදිය ආරක්ෂාව සහ රෝගනිවාරණය සලසා ගැනීම පිණිසත් ආගමික හෙවත් ආභිචාරික වශයෙන් ද නොයෙක් විසිතුරු මෝස්තරවලට අනුව හැඩවැඩ දමා තැනූ කනකර ආභරණ ආදිය සෞන්දර්යාස්වාදය පිණිසත් ඔටුනු, කඩුකස්තාන, දියමන්ති ආදි ඉතා වටිනා ගල් වර්ග ඔබ්බා කළ මුදු ආදිය ප්‍රමුඛත්වය සහ සමාජතත්වය හැඟවීම පිණිසත් ලෞකික හෙවත් සාමාජික වශයෙන් ද පලඳින සමහර ආභරණ වේ. විශේෂ ප්‍රයෝජනයක් සඳහා පලඳිනු ලබන අත් ඔරලෝසුව, කණ්ණාඩි කුට්ටම, සාරිකටුව, බඳපටිය හෝ හවඩිය ආදි වස්තු ද ආභරණ වශයෙන් ම සලකනු ලබන හෙයින් ඒවා නොයෙක් කලාත්මක මෝස්තරවලට අනුව තනනු ලැබෙයි. හිස් පලඳනා, පේරැස් මුදු, කඩුකස්තාන ආදි ආභරණ මුල දී විශේෂ ප්‍රයෝජනයක් සඳහා පාවිච්චි කරනු ලැබූ වස්තු වුව ද පසු කාලයේ දී ඒවා හුදෙක් අලංකාරය පිණිස පලඳින්නට වූ බව ද සිතිය හැකිය. ඇතැම් ආභරණ උත්සව ආදි විශේෂ අවස්ථාවල දී පමණක් පලඳිනු ලැබේ. නොයෙක් සමාජවල නර්තන අවස්ථාවන්හි පළඳනා ආභරණ සාමාන්‍ය අවස්ථාවල දී පලඳනා ඒවායින් වෙනස් වන්නේ නර්තනයට ආගමික හෙවත් ආභිචාරික ප්‍රභවයක් ඇති හෙයිනි. බොහෝ විට විවාහක හෝ අවිවාහක බවද ආභරණවලින් හැඟවෙයි.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-549-1.jpg|400px|left]][[ගොනුව:2-549-2.jpg|<ins class="diffchange diffchange-inline">200px</ins>|right]]සෞන්දර්ය අගය පිළිබඳ හැඟීමකින් පෞද්ගලික රුචියට හෝ සමකාලීන සිරිත් විරිත්වලට හෝ අනුව ශරීරයේ අංගප්‍රත්‍යංගයන් අලංකාර කිරීම සඳහා රන්රිදී මුතුමැණික් පබළු ඇත්දත් ආදි දෙයින් තනා පලඳිනු ලබන වස්තු ආභරණ නමින් හඳුන්වනු ලැබේ. භක්තිප්‍රකීර්තනයත් ආරක්ෂාව සහ රෝගනිවාරණය සලසා ගැනීමත් පිණිස ආගමික හෝ ආභිචාරික වශයෙන් ද සෞන්දර්යාස්වාදයත් ප්‍රමුඛත්වය සහ සමාජතත්වය හැඟවීමත් පිණිස ලෞකික හෝ සාමාජික වශයෙන් ද ආභරණ පැලඳීම කෙරෙයි. බෙන්තිඤ්ඤ, කොන්ත, ජපමාල ආදිය භක්තිප්‍රකීර්තනය පිණිසත් පඤ්චායුධ, නවරත්න මුදු, දිවිනියපොතු, මතුරා ජපකළ සුර ආදිය ආරක්ෂාව සහ රෝගනිවාරණය සලසා ගැනීම පිණිසත් ආගමික හෙවත් ආභිචාරික වශයෙන් ද නොයෙක් විසිතුරු මෝස්තරවලට අනුව හැඩවැඩ දමා තැනූ කනකර ආභරණ ආදිය සෞන්දර්යාස්වාදය පිණිසත් ඔටුනු, කඩුකස්තාන, දියමන්ති ආදි ඉතා වටිනා ගල් වර්ග ඔබ්බා කළ මුදු ආදිය ප්‍රමුඛත්වය සහ සමාජතත්වය හැඟවීම පිණිසත් ලෞකික හෙවත් සාමාජික වශයෙන් ද පලඳින සමහර ආභරණ වේ. විශේෂ ප්‍රයෝජනයක් සඳහා පලඳිනු ලබන අත් ඔරලෝසුව, කණ්ණාඩි කුට්ටම, සාරිකටුව, බඳපටිය හෝ හවඩිය ආදි වස්තු ද ආභරණ වශයෙන් ම සලකනු ලබන හෙයින් ඒවා නොයෙක් කලාත්මක මෝස්තරවලට අනුව තනනු ලැබෙයි. හිස් පලඳනා, පේරැස් මුදු, කඩුකස්තාන ආදි ආභරණ මුල දී විශේෂ ප්‍රයෝජනයක් සඳහා පාවිච්චි කරනු ලැබූ වස්තු වුව ද පසු කාලයේ දී ඒවා හුදෙක් අලංකාරය පිණිස පලඳින්නට වූ බව ද සිතිය හැකිය. ඇතැම් ආභරණ උත්සව ආදි විශේෂ අවස්ථාවල දී පමණක් පලඳිනු ලැබේ. නොයෙක් සමාජවල නර්තන අවස්ථාවන්හි පළඳනා ආභරණ සාමාන්‍ය අවස්ථාවල දී පලඳනා ඒවායින් වෙනස් වන්නේ නර්තනයට ආගමික හෙවත් ආභිචාරික ප්‍රභවයක් ඇති හෙයිනි. බොහෝ විට විවාහක හෝ අවිවාහක බවද ආභරණවලින් හැඟවෙයි.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&#160; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&#160; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== ඉතිහාසය ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== ඉතිහාසය ==</div></td></tr> </table>

Senasinghe http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?title=%E0%B6%86%E0%B6%B7%E0%B6%BB%E0%B6%AB&diff=8983&oldid=prev 2025-08-27T06:29:35Z

<p></p> <table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface"> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;' lang='si'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← පැරණි සංශෝධනය</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">06:29, 27 අගෝස්තු 2025 තෙක් සංශෝධනය</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1" >1 පේළිය:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">1 පේළිය:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-549-1.jpg|400px|left]]සෞන්දර්ය අගය පිළිබඳ හැඟීමකින් පෞද්ගලික රුචියට හෝ සමකාලීන සිරිත් විරිත්වලට හෝ අනුව ශරීරයේ අංගප්‍රත්‍යංගයන් අලංකාර කිරීම සඳහා රන්රිදී මුතුමැණික් පබළු ඇත්දත් ආදි දෙයින් තනා පලඳිනු ලබන වස්තු ආභරණ නමින් හඳුන්වනු ලැබේ. භක්තිප්‍රකීර්තනයත් ආරක්ෂාව සහ රෝගනිවාරණය සලසා ගැනීමත් පිණිස ආගමික හෝ ආභිචාරික වශයෙන් ද සෞන්දර්යාස්වාදයත් ප්‍රමුඛත්වය සහ සමාජතත්වය හැඟවීමත් පිණිස ලෞකික හෝ සාමාජික වශයෙන් ද ආභරණ පැලඳීම කෙරෙයි. බෙන්තිඤ්ඤ, කොන්ත, ජපමාල ආදිය භක්තිප්‍රකීර්තනය පිණිසත් පඤ්චායුධ, නවරත්න මුදු, දිවිනියපොතු, මතුරා ජපකළ සුර ආදිය ආරක්ෂාව සහ රෝගනිවාරණය සලසා ගැනීම පිණිසත් ආගමික හෙවත් ආභිචාරික වශයෙන් ද නොයෙක් විසිතුරු මෝස්තරවලට අනුව හැඩවැඩ දමා තැනූ කනකර ආභරණ ආදිය සෞන්දර්යාස්වාදය පිණිසත් ඔටුනු, කඩුකස්තාන, දියමන්ති ආදි ඉතා වටිනා ගල් වර්ග ඔබ්බා කළ මුදු ආදිය ප්‍රමුඛත්වය සහ සමාජතත්වය හැඟවීම පිණිසත් ලෞකික හෙවත් සාමාජික වශයෙන් ද පලඳින සමහර ආභරණ වේ. විශේෂ ප්‍රයෝජනයක් සඳහා පලඳිනු ලබන අත් ඔරලෝසුව, කණ්ණාඩි කුට්ටම, සාරිකටුව, බඳපටිය හෝ හවඩිය ආදි වස්තු ද ආභරණ වශයෙන් ම සලකනු ලබන හෙයින් ඒවා නොයෙක් කලාත්මක මෝස්තරවලට අනුව තනනු ලැබෙයි. හිස් පලඳනා, පේරැස් මුදු, කඩුකස්තාන ආදි ආභරණ මුල දී විශේෂ ප්‍රයෝජනයක් සඳහා පාවිච්චි කරනු ලැබූ වස්තු වුව ද පසු කාලයේ දී ඒවා හුදෙක් අලංකාරය පිණිස පලඳින්නට වූ බව ද සිතිය හැකිය. ඇතැම් ආභරණ උත්සව ආදි විශේෂ අවස්ථාවල දී පමණක් පලඳිනු ලැබේ. නොයෙක් සමාජවල නර්තන අවස්ථාවන්හි පළඳනා ආභරණ සාමාන්‍ය අවස්ථාවල දී පලඳනා ඒවායින් වෙනස් වන්නේ නර්තනයට ආගමික හෙවත් ආභිචාරික ප්‍රභවයක් ඇති හෙයිනි. බොහෝ විට විවාහක හෝ අවිවාහක බවද ආභරණවලින් හැඟවෙයි.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-549-1.jpg|400px|left<ins class="diffchange diffchange-inline">]][[ගොනුව:2-549-2.jpg|300px|right</ins>]]සෞන්දර්ය අගය පිළිබඳ හැඟීමකින් පෞද්ගලික රුචියට හෝ සමකාලීන සිරිත් විරිත්වලට හෝ අනුව ශරීරයේ අංගප්‍රත්‍යංගයන් අලංකාර කිරීම සඳහා රන්රිදී මුතුමැණික් පබළු ඇත්දත් ආදි දෙයින් තනා පලඳිනු ලබන වස්තු ආභරණ නමින් හඳුන්වනු ලැබේ. භක්තිප්‍රකීර්තනයත් ආරක්ෂාව සහ රෝගනිවාරණය සලසා ගැනීමත් පිණිස ආගමික හෝ ආභිචාරික වශයෙන් ද සෞන්දර්යාස්වාදයත් ප්‍රමුඛත්වය සහ සමාජතත්වය හැඟවීමත් පිණිස ලෞකික හෝ සාමාජික වශයෙන් ද ආභරණ පැලඳීම කෙරෙයි. බෙන්තිඤ්ඤ, කොන්ත, ජපමාල ආදිය භක්තිප්‍රකීර්තනය පිණිසත් පඤ්චායුධ, නවරත්න මුදු, දිවිනියපොතු, මතුරා ජපකළ සුර ආදිය ආරක්ෂාව සහ රෝගනිවාරණය සලසා ගැනීම පිණිසත් ආගමික හෙවත් ආභිචාරික වශයෙන් ද නොයෙක් විසිතුරු මෝස්තරවලට අනුව හැඩවැඩ දමා තැනූ කනකර ආභරණ ආදිය සෞන්දර්යාස්වාදය පිණිසත් ඔටුනු, කඩුකස්තාන, දියමන්ති ආදි ඉතා වටිනා ගල් වර්ග ඔබ්බා කළ මුදු ආදිය ප්‍රමුඛත්වය සහ සමාජතත්වය හැඟවීම පිණිසත් ලෞකික හෙවත් සාමාජික වශයෙන් ද පලඳින සමහර ආභරණ වේ. විශේෂ ප්‍රයෝජනයක් සඳහා පලඳිනු ලබන අත් ඔරලෝසුව, කණ්ණාඩි කුට්ටම, සාරිකටුව, බඳපටිය හෝ හවඩිය ආදි වස්තු ද ආභරණ වශයෙන් ම සලකනු ලබන හෙයින් ඒවා නොයෙක් කලාත්මක මෝස්තරවලට අනුව තනනු ලැබෙයි. හිස් පලඳනා, පේරැස් මුදු, කඩුකස්තාන ආදි ආභරණ මුල දී විශේෂ ප්‍රයෝජනයක් සඳහා පාවිච්චි කරනු ලැබූ වස්තු වුව ද පසු කාලයේ දී ඒවා හුදෙක් අලංකාරය පිණිස පලඳින්නට වූ බව ද සිතිය හැකිය. ඇතැම් ආභරණ උත්සව ආදි විශේෂ අවස්ථාවල දී පමණක් පලඳිනු ලැබේ. නොයෙක් සමාජවල නර්තන අවස්ථාවන්හි පළඳනා ආභරණ සාමාන්‍ය අවස්ථාවල දී පලඳනා ඒවායින් වෙනස් වන්නේ නර්තනයට ආගමික හෙවත් ආභිචාරික ප්‍රභවයක් ඇති හෙයිනි. බොහෝ විට විවාහක හෝ අවිවාහක බවද ආභරණවලින් හැඟවෙයි.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&#160; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&#160; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== ඉතිහාසය ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== ඉතිහාසය ==</div></td></tr> </table>

Senasinghe http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?title=%E0%B6%86%E0%B6%B7%E0%B6%BB%E0%B6%AB&diff=8651&oldid=prev 2025-08-19T07:05:15Z

<p></p> <table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface"> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;' lang='si'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← පැරණි සංශෝධනය</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">07:05, 19 අගෝස්තු 2025 තෙක් සංශෝධනය</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l43" >43 පේළිය:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">43 පේළිය:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-561.jpg|800px|centre]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-561.jpg|800px|centre]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>පහතරට භාවිත වූ යුරෝපීය ආභරණ උඩරට ජනයා අතර එතරම් දුරට ව්‍යවහාර වූ බවක් නොපෙනේ. මහනුවර රාජධානි සමයෙහි උඩරට ස්ත්‍රීපුරුෂයන් භාවිත කළ ආභරණ රාශියක් කොළඹ ජාතික කෞතුකාගාරයෙහි ද මහනුවර ජාතික කෞතුකාගාරයෙහි ද පුරාවස්තු අතර වෙයි. එකල සිටි ස්ත්‍රීන් විසින් කොංඩයෙහි කොංඩකූරු, කොංඩමල් ආදියත් නළලෙහි නළල් හැඩයත් කනෙහි කොළ, දිඹිති සහිත වූ හෝ රහිත වූ තෝඩු, පුල්ලිමල්, කූරු, කරාබු ආදියත් නැහැයෙහි මූක්කුත්තිත් ගෙලෙහි පෙතිමාල, ගෙඩිමාල, පදක්කම්, සත්පොටමාල, සිරිබෝමාල, පොල්මල්මාල, අගස්තිමාල, පවළම්පොට, ගෙලපටි, බොටුපෙති, තැලි ආදියත් අත්වල සැරිවළලු, කංකණාද වළලු, ගෙඩි වළලු, කොරල් වළලු, වීදුරු වළලු, කම්බි වළලු, අවුල්හැර වළලු ආදියත් ඉණෙහි ගෙඩි හවඩි, තෙල් හවඩි ආදියත් ඇඟිලිවල අවුල් මුදු, නවරත්න මුදු, අගස්ති මුදු ආදියත් පලඳින ලද බව ද පුරුෂයන් විසින් මුළුඇඳුම අඳිනා කල ගෙලෙහි දෙරිසනමාල, ගෙඩිමාල ආදියත් ඇඟිලිවල නවරත්න මුදු, වට්ටප්ප මුදු ආදියත් ඉණෙහි කටකලියා හවඩි, තෙල් හවඩි, තාරකා හවඩි, මුදු හවඩි, දම්වැල් හවඩි ආදියත් පලඳින ලද බව ද කියනු ලැබේ. යන්ත්‍ර ඖෂධ ආදිය බහා ලූ සුර හෙවත් බෙර හා කච්ච ගම් (සුරවැල්) ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපක්ෂය විසින් ම පාවිච්චි කරන ලදි. පේරැස් මුද්ද පාවිච්චි කරන ලද්දේ රාජකීයයන් විසින් පමණකි. ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රජුගේ වෙංකට රංගම්මාල් බිසව විසින් පලඳිනු ලැබූ කණයාළි මුද්දක චිත්‍රයක් මහනුවර කෞතුකාගාරයෙහි වෙයි. ස්ත්‍රීහු කන් පෙත්ත විද කොළ හෝ තෝඩු ද කන් මැද විද පුල්ලිමල් ද කන්හිස විද කූරු ද පැලැන්දහ. තරුණ ස්ත්‍රීන් විසින් තෝඩුවල දිඹිති (දෙමිසි) එල්ලන ලදි. ඉදිරිපස මූණත පමණක් ඇති හැඩහුරුකමින් බෙරයක් වැනි ආභරණයක් කොළ නමිනුත් ඉදිරිපසු දෙපස මූණත් ඇති බෙරයක් වැනි ආභරණයක් තෝඩු නමිනුත් හඳුන්වනු ලැබීය. දිඹිති (දෙමිසි) යනු තෝඩුවක ඇස මැදින් පසාරුව යන කෙන්දක එල්ලී සිටින ඔලඹු ආභරණයකි. ගම්මිරිස් කරලක හැටියට කෙළේ සිරිබෝමාලයයි. පවළම්පොට යනු පබළුපොටයි. සාමාන්‍යයෙන් පවළම්පොටෙහි ගෙඩි අතරට දැල්ගෙඩි, පට්ටම්ගෙඩි ආදිය යොදන ලදි. ගෙලට හිරවන්නට බඳින පැතලි මාලය ගෙලපටියයි. එහි වූ පදක්කම බොටුපෙත්තයි. ගෙල බැඳි කල තැලිවළ දක්වා සිටින අඩසඳ හැඩයට කළ මල්කමින් හෙබි මාලය තැල්ලයි. පටිවළලු කිහිපයක් (බොහෝ විට තුනක්) එකට පාස්සා ලූ සෙයින් කෙළේ සැරි වළලුයි. පිටිපැත්ත උඩට නෙරා සිටින සේත් බඩපැත්ත පැතලිව සිටින සේත් කරන ලද්දේ කංකණාද වළලුයි. අවුල් මුදුව අවුල්හැර සහිතව කරන ලද්දේය. වට්ටප්ප මුදුව ඇඟිලි තුනක් පමණ වැසෙන ලෙස සාදන ලද විශාල හිසක් සහිත වූයේය. මේ ආභරණ කෙරෙහි කෙතෙක් දුරට ද්‍රවිඩ බලපෑමක් සිදුවී ඇද්ද යන්න බොහෝ විට ඒ ඒ ආභරණවල නම්වලින් ම අවබෝධ කර ගත හැකිය. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>පහතරට භාවිත වූ යුරෝපීය ආභරණ උඩරට ජනයා අතර එතරම් දුරට ව්‍යවහාර වූ බවක් නොපෙනේ. මහනුවර රාජධානි සමයෙහි උඩරට ස්ත්‍රීපුරුෂයන් භාවිත කළ ආභරණ රාශියක් කොළඹ ජාතික කෞතුකාගාරයෙහි ද මහනුවර ජාතික කෞතුකාගාරයෙහි ද පුරාවස්තු අතර වෙයි. එකල සිටි ස්ත්‍රීන් විසින් කොංඩයෙහි කොංඩකූරු, කොංඩමල් ආදියත් නළලෙහි නළල් හැඩයත් කනෙහි කොළ, දිඹිති සහිත වූ හෝ රහිත වූ තෝඩු, පුල්ලිමල්, කූරු, කරාබු ආදියත් නැහැයෙහි මූක්කුත්තිත් ගෙලෙහි පෙතිමාල, ගෙඩිමාල, පදක්කම්, සත්පොටමාල, සිරිබෝමාල, පොල්මල්මාල, අගස්තිමාල, පවළම්පොට, ගෙලපටි, බොටුපෙති, තැලි ආදියත් අත්වල සැරිවළලු, කංකණාද වළලු, ගෙඩි වළලු, කොරල් වළලු, වීදුරු වළලු, කම්බි වළලු, අවුල්හැර වළලු ආදියත් ඉණෙහි ගෙඩි හවඩි, තෙල් හවඩි ආදියත් ඇඟිලිවල අවුල් මුදු, නවරත්න මුදු, අගස්ති මුදු ආදියත් පලඳින ලද බව ද පුරුෂයන් විසින් මුළුඇඳුම අඳිනා කල ගෙලෙහි දෙරිසනමාල, ගෙඩිමාල ආදියත් ඇඟිලිවල නවරත්න මුදු, වට්ටප්ප මුදු ආදියත් ඉණෙහි කටකලියා හවඩි, තෙල් හවඩි, තාරකා හවඩි, මුදු හවඩි, දම්වැල් හවඩි ආදියත් පලඳින ලද බව ද කියනු ලැබේ. යන්ත්‍ර ඖෂධ ආදිය බහා ලූ සුර හෙවත් බෙර හා කච්ච ගම් (සුරවැල්) ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපක්ෂය විසින් ම පාවිච්චි කරන ලදි. පේරැස් මුද්ද පාවිච්චි කරන ලද්දේ රාජකීයයන් විසින් පමණකි. ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රජුගේ වෙංකට රංගම්මාල් බිසව විසින් පලඳිනු ලැබූ කණයාළි මුද්දක චිත්‍රයක් මහනුවර කෞතුකාගාරයෙහි වෙයි. ස්ත්‍රීහු කන් පෙත්ත විද කොළ හෝ තෝඩු ද කන් මැද විද පුල්ලිමල් ද කන්හිස විද කූරු ද පැලැන්දහ. තරුණ ස්ත්‍රීන් විසින් තෝඩුවල දිඹිති (දෙමිසි) එල්ලන ලදි. ඉදිරිපස මූණත පමණක් ඇති හැඩහුරුකමින් බෙරයක් වැනි ආභරණයක් කොළ නමිනුත් ඉදිරිපසු දෙපස මූණත් ඇති බෙරයක් වැනි ආභරණයක් තෝඩු නමිනුත් හඳුන්වනු ලැබීය. දිඹිති (දෙමිසි) යනු තෝඩුවක ඇස මැදින් පසාරුව යන කෙන්දක එල්ලී සිටින ඔලඹු ආභරණයකි. ගම්මිරිස් කරලක හැටියට කෙළේ සිරිබෝමාලයයි. පවළම්පොට යනු පබළුපොටයි. සාමාන්‍යයෙන් පවළම්පොටෙහි ගෙඩි අතරට දැල්ගෙඩි, පට්ටම්ගෙඩි ආදිය යොදන ලදි. ගෙලට හිරවන්නට බඳින පැතලි මාලය ගෙලපටියයි. එහි වූ පදක්කම බොටුපෙත්තයි. ගෙල බැඳි කල තැලිවළ දක්වා සිටින අඩසඳ හැඩයට කළ මල්කමින් හෙබි මාලය තැල්ලයි. පටිවළලු කිහිපයක් (බොහෝ විට තුනක්) එකට පාස්සා ලූ සෙයින් කෙළේ සැරි වළලුයි. පිටිපැත්ත උඩට නෙරා සිටින සේත් බඩපැත්ත පැතලිව සිටින සේත් කරන ලද්දේ කංකණාද වළලුයි. අවුල් මුදුව අවුල්හැර සහිතව කරන ලද්දේය. වට්ටප්ප මුදුව ඇඟිලි තුනක් පමණ වැසෙන ලෙස සාදන ලද විශාල හිසක් සහිත වූයේය. මේ ආභරණ කෙරෙහි කෙතෙක් දුරට ද්‍රවිඩ බලපෑමක් සිදුවී ඇද්ද යන්න බොහෝ විට ඒ ඒ ආභරණවල නම්වලින් ම අවබෝධ කර ගත හැකිය. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">[[ගොනුව:2-562.jpg|800px|centre]]</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>කන්ගොටුව විද එහි මුදුනෙහි බීරලු වැනි ආභරණ ද අංශයෙහි මුදු වැනි ආභරණ ද නාස්පුඩුව විද එහි මූක්කුත්ති නමින් යුත කරාබු වැනි ආභරණ ද කොණ්ඩයෙහි කොණ්ඩමාල ද ඉණෙහි රිදීමුවා කුඩා යතුරු කැරැල්ලක් ද පැලඳීම මුස්ලිම් ස්ත්‍රීන්ගේ සිරිතකි. ඇතැම් පහතරට ස්ත්‍රීන් ද රිදී යතුරු කැරැල්ල භාවිත කරනු පෙනේ. සාක්කු ඔර්ලෝසුවත් සමඟ කාසිකැරැල්ල බැඳි ඔර්ලෝසු මාලය ඉංග්‍රීසීන්ගේ මුල් කාලයෙහි මෙරට ජනයා අතරට අමුතුවෙන් පැමිණි ආභරණයකි. බොල්මුතු, රඟපෙවූ කදාමිණි, රෝල්ඩ් ගෝල්ඩ් ආදියෙන් කළ නොයෙක් ආභරණත් ප්ලැටිනම්, දියමන්ති, රත්රන්, මුතුමැණික් ආදිය යොදා කළ වටිනා ආභරණත් මේ කාලයෙහි බහුල බවට පැමිණියේය.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>කන්ගොටුව විද එහි මුදුනෙහි බීරලු වැනි ආභරණ ද අංශයෙහි මුදු වැනි ආභරණ ද නාස්පුඩුව විද එහි මූක්කුත්ති නමින් යුත කරාබු වැනි ආභරණ ද කොණ්ඩයෙහි කොණ්ඩමාල ද ඉණෙහි රිදීමුවා කුඩා යතුරු කැරැල්ලක් ද පැලඳීම මුස්ලිම් ස්ත්‍රීන්ගේ සිරිතකි. ඇතැම් පහතරට ස්ත්‍රීන් ද රිදී යතුරු කැරැල්ල භාවිත කරනු පෙනේ. සාක්කු ඔර්ලෝසුවත් සමඟ කාසිකැරැල්ල බැඳි ඔර්ලෝසු මාලය ඉංග්‍රීසීන්ගේ මුල් කාලයෙහි මෙරට ජනයා අතරට අමුතුවෙන් පැමිණි ආභරණයකි. බොල්මුතු, රඟපෙවූ කදාමිණි, රෝල්ඩ් ගෝල්ඩ් ආදියෙන් කළ නොයෙක් ආභරණත් ප්ලැටිනම්, දියමන්ති, රත්රන්, මුතුමැණික් ආදිය යොදා කළ වටිනා ආභරණත් මේ කාලයෙහි බහුල බවට පැමිණියේය.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> </table>

Senasinghe http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?title=%E0%B6%86%E0%B6%B7%E0%B6%BB%E0%B6%AB&diff=8649&oldid=prev 2025-08-19T07:03:25Z

<p></p> <table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface"> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;' lang='si'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← පැරණි සංශෝධනය</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">07:03, 19 අගෝස්තු 2025 තෙක් සංශෝධනය</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l41" >41 පේළිය:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">41 පේළිය:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-560.jpg|centre|800px]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-560.jpg|centre|800px]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>බේගලදාසිය, හාරිච්චිය යන ස්ත්‍රී ආභරණ දෙක හැර අන්‍ය විශේෂ ආභරණයක් ඕලන්ද සමයෙහි භාවිතයට පැමිණි වගක් නොකිය හැක්කේය. බැඳි කලට උකුළට මඳක් පහළින් එල්ලී සිටින කැටයමින් යුත් කුඩා රිදී හෙප්පුවක් බේගලදාසිය නම් විය. ඕලන්දයන් එනමින් හැඳින්වූයේ තමන් සතු වටිනා ආභරණ බහාලන පෙට්ටියයි. ඉසුරුමත් කතුන් විසින් ම බේගලදාසිය පලඳින ලදි. ළය මැද තටු විදා වසා සිටින සමනළයකුගේ සුබාවට හැට්ටයේ ගැසෙන හාරිච්චිය ගල් බැඳ හෝ නොබැඳ හෝ කරන ලද්දේය. මාලය ගෙල බැඳි විට ඉණ තෙක් වැටෙන පොට දෙපියවුරන් මත දෙමාලයක්ව සිටින ලෙස රඳවා ලීමට උපයෝගී කර ගන්නා හාරිච්චිය මාලයට විශේෂ අලංකාරයක් ගෙන දෙන්නකි. සාරියත් සමඟ භාවිතයට එක්වී ඇති සාරිකටුව හාරිච්චිය සිහියට නංවනසුලු ආභරණයකි.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>බේගලදාසිය, හාරිච්චිය යන ස්ත්‍රී ආභරණ දෙක හැර අන්‍ය විශේෂ ආභරණයක් ඕලන්ද සමයෙහි භාවිතයට පැමිණි වගක් නොකිය හැක්කේය. බැඳි කලට උකුළට මඳක් පහළින් එල්ලී සිටින කැටයමින් යුත් කුඩා රිදී හෙප්පුවක් බේගලදාසිය නම් විය. ඕලන්දයන් එනමින් හැඳින්වූයේ තමන් සතු වටිනා ආභරණ බහාලන පෙට්ටියයි. ඉසුරුමත් කතුන් විසින් ම බේගලදාසිය පලඳින ලදි. ළය මැද තටු විදා වසා සිටින සමනළයකුගේ සුබාවට හැට්ටයේ ගැසෙන හාරිච්චිය ගල් බැඳ හෝ නොබැඳ හෝ කරන ලද්දේය. මාලය ගෙල බැඳි විට ඉණ තෙක් වැටෙන පොට දෙපියවුරන් මත දෙමාලයක්ව සිටින ලෙස රඳවා ලීමට උපයෝගී කර ගන්නා හාරිච්චිය මාලයට විශේෂ අලංකාරයක් ගෙන දෙන්නකි. සාරියත් සමඟ භාවිතයට එක්වී ඇති සාරිකටුව හාරිච්චිය සිහියට නංවනසුලු ආභරණයකි.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">[[ගොනුව:2-561.jpg|800px|centre]]</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>පහතරට භාවිත වූ යුරෝපීය ආභරණ උඩරට ජනයා අතර එතරම් දුරට ව්‍යවහාර වූ බවක් නොපෙනේ. මහනුවර රාජධානි සමයෙහි උඩරට ස්ත්‍රීපුරුෂයන් භාවිත කළ ආභරණ රාශියක් කොළඹ ජාතික කෞතුකාගාරයෙහි ද මහනුවර ජාතික කෞතුකාගාරයෙහි ද පුරාවස්තු අතර වෙයි. එකල සිටි ස්ත්‍රීන් විසින් කොංඩයෙහි කොංඩකූරු, කොංඩමල් ආදියත් නළලෙහි නළල් හැඩයත් කනෙහි කොළ, දිඹිති සහිත වූ හෝ රහිත වූ තෝඩු, පුල්ලිමල්, කූරු, කරාබු ආදියත් නැහැයෙහි මූක්කුත්තිත් ගෙලෙහි පෙතිමාල, ගෙඩිමාල, පදක්කම්, සත්පොටමාල, සිරිබෝමාල, පොල්මල්මාල, අගස්තිමාල, පවළම්පොට, ගෙලපටි, බොටුපෙති, තැලි ආදියත් අත්වල සැරිවළලු, කංකණාද වළලු, ගෙඩි වළලු, කොරල් වළලු, වීදුරු වළලු, කම්බි වළලු, අවුල්හැර වළලු ආදියත් ඉණෙහි ගෙඩි හවඩි, තෙල් හවඩි ආදියත් ඇඟිලිවල අවුල් මුදු, නවරත්න මුදු, අගස්ති මුදු ආදියත් පලඳින ලද බව ද පුරුෂයන් විසින් මුළුඇඳුම අඳිනා කල ගෙලෙහි දෙරිසනමාල, ගෙඩිමාල ආදියත් ඇඟිලිවල නවරත්න මුදු, වට්ටප්ප මුදු ආදියත් ඉණෙහි කටකලියා හවඩි, තෙල් හවඩි, තාරකා හවඩි, මුදු හවඩි, දම්වැල් හවඩි ආදියත් පලඳින ලද බව ද කියනු ලැබේ. යන්ත්‍ර ඖෂධ ආදිය බහා ලූ සුර හෙවත් බෙර හා කච්ච ගම් (සුරවැල්) ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපක්ෂය විසින් ම පාවිච්චි කරන ලදි. පේරැස් මුද්ද පාවිච්චි කරන ලද්දේ රාජකීයයන් විසින් පමණකි. ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රජුගේ වෙංකට රංගම්මාල් බිසව විසින් පලඳිනු ලැබූ කණයාළි මුද්දක චිත්‍රයක් මහනුවර කෞතුකාගාරයෙහි වෙයි. ස්ත්‍රීහු කන් පෙත්ත විද කොළ හෝ තෝඩු ද කන් මැද විද පුල්ලිමල් ද කන්හිස විද කූරු ද පැලැන්දහ. තරුණ ස්ත්‍රීන් විසින් තෝඩුවල දිඹිති (දෙමිසි) එල්ලන ලදි. ඉදිරිපස මූණත පමණක් ඇති හැඩහුරුකමින් බෙරයක් වැනි ආභරණයක් කොළ නමිනුත් ඉදිරිපසු දෙපස මූණත් ඇති බෙරයක් වැනි ආභරණයක් තෝඩු නමිනුත් හඳුන්වනු ලැබීය. දිඹිති (දෙමිසි) යනු තෝඩුවක ඇස මැදින් පසාරුව යන කෙන්දක එල්ලී සිටින ඔලඹු ආභරණයකි. ගම්මිරිස් කරලක හැටියට කෙළේ සිරිබෝමාලයයි. පවළම්පොට යනු පබළුපොටයි. සාමාන්‍යයෙන් පවළම්පොටෙහි ගෙඩි අතරට දැල්ගෙඩි, පට්ටම්ගෙඩි ආදිය යොදන ලදි. ගෙලට හිරවන්නට බඳින පැතලි මාලය ගෙලපටියයි. එහි වූ පදක්කම බොටුපෙත්තයි. ගෙල බැඳි කල තැලිවළ දක්වා සිටින අඩසඳ හැඩයට කළ මල්කමින් හෙබි මාලය තැල්ලයි. පටිවළලු කිහිපයක් (බොහෝ විට තුනක්) එකට පාස්සා ලූ සෙයින් කෙළේ සැරි වළලුයි. පිටිපැත්ත උඩට නෙරා සිටින සේත් බඩපැත්ත පැතලිව සිටින සේත් කරන ලද්දේ කංකණාද වළලුයි. අවුල් මුදුව අවුල්හැර සහිතව කරන ලද්දේය. වට්ටප්ප මුදුව ඇඟිලි තුනක් පමණ වැසෙන ලෙස සාදන ලද විශාල හිසක් සහිත වූයේය. මේ ආභරණ කෙරෙහි කෙතෙක් දුරට ද්‍රවිඩ බලපෑමක් සිදුවී ඇද්ද යන්න බොහෝ විට ඒ ඒ ආභරණවල නම්වලින් ම අවබෝධ කර ගත හැකිය. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>පහතරට භාවිත වූ යුරෝපීය ආභරණ උඩරට ජනයා අතර එතරම් දුරට ව්‍යවහාර වූ බවක් නොපෙනේ. මහනුවර රාජධානි සමයෙහි උඩරට ස්ත්‍රීපුරුෂයන් භාවිත කළ ආභරණ රාශියක් කොළඹ ජාතික කෞතුකාගාරයෙහි ද මහනුවර ජාතික කෞතුකාගාරයෙහි ද පුරාවස්තු අතර වෙයි. එකල සිටි ස්ත්‍රීන් විසින් කොංඩයෙහි කොංඩකූරු, කොංඩමල් ආදියත් නළලෙහි නළල් හැඩයත් කනෙහි කොළ, දිඹිති සහිත වූ හෝ රහිත වූ තෝඩු, පුල්ලිමල්, කූරු, කරාබු ආදියත් නැහැයෙහි මූක්කුත්තිත් ගෙලෙහි පෙතිමාල, ගෙඩිමාල, පදක්කම්, සත්පොටමාල, සිරිබෝමාල, පොල්මල්මාල, අගස්තිමාල, පවළම්පොට, ගෙලපටි, බොටුපෙති, තැලි ආදියත් අත්වල සැරිවළලු, කංකණාද වළලු, ගෙඩි වළලු, කොරල් වළලු, වීදුරු වළලු, කම්බි වළලු, අවුල්හැර වළලු ආදියත් ඉණෙහි ගෙඩි හවඩි, තෙල් හවඩි ආදියත් ඇඟිලිවල අවුල් මුදු, නවරත්න මුදු, අගස්ති මුදු ආදියත් පලඳින ලද බව ද පුරුෂයන් විසින් මුළුඇඳුම අඳිනා කල ගෙලෙහි දෙරිසනමාල, ගෙඩිමාල ආදියත් ඇඟිලිවල නවරත්න මුදු, වට්ටප්ප මුදු ආදියත් ඉණෙහි කටකලියා හවඩි, තෙල් හවඩි, තාරකා හවඩි, මුදු හවඩි, දම්වැල් හවඩි ආදියත් පලඳින ලද බව ද කියනු ලැබේ. යන්ත්‍ර ඖෂධ ආදිය බහා ලූ සුර හෙවත් බෙර හා කච්ච ගම් (සුරවැල්) ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපක්ෂය විසින් ම පාවිච්චි කරන ලදි. පේරැස් මුද්ද පාවිච්චි කරන ලද්දේ රාජකීයයන් විසින් පමණකි. ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රජුගේ වෙංකට රංගම්මාල් බිසව විසින් පලඳිනු ලැබූ කණයාළි මුද්දක චිත්‍රයක් මහනුවර කෞතුකාගාරයෙහි වෙයි. ස්ත්‍රීහු කන් පෙත්ත විද කොළ හෝ තෝඩු ද කන් මැද විද පුල්ලිමල් ද කන්හිස විද කූරු ද පැලැන්දහ. තරුණ ස්ත්‍රීන් විසින් තෝඩුවල දිඹිති (දෙමිසි) එල්ලන ලදි. ඉදිරිපස මූණත පමණක් ඇති හැඩහුරුකමින් බෙරයක් වැනි ආභරණයක් කොළ නමිනුත් ඉදිරිපසු දෙපස මූණත් ඇති බෙරයක් වැනි ආභරණයක් තෝඩු නමිනුත් හඳුන්වනු ලැබීය. දිඹිති (දෙමිසි) යනු තෝඩුවක ඇස මැදින් පසාරුව යන කෙන්දක එල්ලී සිටින ඔලඹු ආභරණයකි. ගම්මිරිස් කරලක හැටියට කෙළේ සිරිබෝමාලයයි. පවළම්පොට යනු පබළුපොටයි. සාමාන්‍යයෙන් පවළම්පොටෙහි ගෙඩි අතරට දැල්ගෙඩි, පට්ටම්ගෙඩි ආදිය යොදන ලදි. ගෙලට හිරවන්නට බඳින පැතලි මාලය ගෙලපටියයි. එහි වූ පදක්කම බොටුපෙත්තයි. ගෙල බැඳි කල තැලිවළ දක්වා සිටින අඩසඳ හැඩයට කළ මල්කමින් හෙබි මාලය තැල්ලයි. පටිවළලු කිහිපයක් (බොහෝ විට තුනක්) එකට පාස්සා ලූ සෙයින් කෙළේ සැරි වළලුයි. පිටිපැත්ත උඩට නෙරා සිටින සේත් බඩපැත්ත පැතලිව සිටින සේත් කරන ලද්දේ කංකණාද වළලුයි. අවුල් මුදුව අවුල්හැර සහිතව කරන ලද්දේය. වට්ටප්ප මුදුව ඇඟිලි තුනක් පමණ වැසෙන ලෙස සාදන ලද විශාල හිසක් සහිත වූයේය. මේ ආභරණ කෙරෙහි කෙතෙක් දුරට ද්‍රවිඩ බලපෑමක් සිදුවී ඇද්ද යන්න බොහෝ විට ඒ ඒ ආභරණවල නම්වලින් ම අවබෝධ කර ගත හැකිය. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> </table>

Senasinghe http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?title=%E0%B6%86%E0%B6%B7%E0%B6%BB%E0%B6%AB&diff=8647&oldid=prev 2025-08-19T07:01:42Z

<p></p> <table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface"> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;' lang='si'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← පැරණි සංශෝධනය</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">07:01, 19 අගෝස්තු 2025 තෙක් සංශෝධනය</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l39" >39 පේළිය:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">39 පේළිය:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-559.jpg|centre|800px]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-559.jpg|centre|800px]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>අවශ්‍ය වූ විට පාවිච්චි කිරීමට බලය ඇති කඩුවක් සිංහල රජයෙහි කෝරාළ තරමේ මුලාදෑනීන්හට තුබුණු වග රොබට් නොක්ස් පවසයි. පෘතුගීසීන් කස්තාන නමින් හැඳින්වූ ඒ කඩුව ඔවුන්ගෙන් ගරු නම් ලැබූවන්ට නිලඇඳුම සමඟ ආභරණයක් ලෙසින් පලඳින්නට සලස්වන ලදි. කස්තානය අංශයෙහි එල්ලී සිටින සේ ඒකාංශ කොට ලන පටිය, කඩුමිට, කොපුව, කබායේ බොලාත් බොත්තම් ආදියෙහි වූ රන්කම් රිදීකම්වලින් එක් එක් ගරුනමේ තරාතිරම දැක්වුණේය. රාජප්‍රසාද ලෙසින් පිරිනැමුණු දෙරිසන මාල ද බොරලික්කම් ද වී නම් ඒ ද කස්තානය සමඟ පලඳින ලද්දේය. රන්මුවාව හෝ දොයිරාදු ලෙසින් හෝ නිමවන ලද දෙරිසන අළුවා හැඩයේ ලෝහ තහඩු අමුණා කරන ලද්දේය; ගෙල ලූ විට ඉණ දක්වා පොට වැටී සිටියේය. බොරලික්කම් නම් පදක්කම්ය.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>අවශ්‍ය වූ විට පාවිච්චි කිරීමට බලය ඇති කඩුවක් සිංහල රජයෙහි කෝරාළ තරමේ මුලාදෑනීන්හට තුබුණු වග රොබට් නොක්ස් පවසයි. පෘතුගීසීන් කස්තාන නමින් හැඳින්වූ ඒ කඩුව ඔවුන්ගෙන් ගරු නම් ලැබූවන්ට නිලඇඳුම සමඟ ආභරණයක් ලෙසින් පලඳින්නට සලස්වන ලදි. කස්තානය අංශයෙහි එල්ලී සිටින සේ ඒකාංශ කොට ලන පටිය, කඩුමිට, කොපුව, කබායේ බොලාත් බොත්තම් ආදියෙහි වූ රන්කම් රිදීකම්වලින් එක් එක් ගරුනමේ තරාතිරම දැක්වුණේය. රාජප්‍රසාද ලෙසින් පිරිනැමුණු දෙරිසන මාල ද බොරලික්කම් ද වී නම් ඒ ද කස්තානය සමඟ පලඳින ලද්දේය. රන්මුවාව හෝ දොයිරාදු ලෙසින් හෝ නිමවන ලද දෙරිසන අළුවා හැඩයේ ලෝහ තහඩු අමුණා කරන ලද්දේය; ගෙල ලූ විට ඉණ දක්වා පොට වැටී සිටියේය. බොරලික්කම් නම් පදක්කම්ය.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">[[ගොනුව:2-560.jpg|centre|800px]]</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>බේගලදාසිය, හාරිච්චිය යන ස්ත්‍රී ආභරණ දෙක හැර අන්‍ය විශේෂ ආභරණයක් ඕලන්ද සමයෙහි භාවිතයට පැමිණි වගක් නොකිය හැක්කේය. බැඳි කලට උකුළට මඳක් පහළින් එල්ලී සිටින කැටයමින් යුත් කුඩා රිදී හෙප්පුවක් බේගලදාසිය නම් විය. ඕලන්දයන් එනමින් හැඳින්වූයේ තමන් සතු වටිනා ආභරණ බහාලන පෙට්ටියයි. ඉසුරුමත් කතුන් විසින් ම බේගලදාසිය පලඳින ලදි. ළය මැද තටු විදා වසා සිටින සමනළයකුගේ සුබාවට හැට්ටයේ ගැසෙන හාරිච්චිය ගල් බැඳ හෝ නොබැඳ හෝ කරන ලද්දේය. මාලය ගෙල බැඳි විට ඉණ තෙක් වැටෙන පොට දෙපියවුරන් මත දෙමාලයක්ව සිටින ලෙස රඳවා ලීමට උපයෝගී කර ගන්නා හාරිච්චිය මාලයට විශේෂ අලංකාරයක් ගෙන දෙන්නකි. සාරියත් සමඟ භාවිතයට එක්වී ඇති සාරිකටුව හාරිච්චිය සිහියට නංවනසුලු ආභරණයකි.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>බේගලදාසිය, හාරිච්චිය යන ස්ත්‍රී ආභරණ දෙක හැර අන්‍ය විශේෂ ආභරණයක් ඕලන්ද සමයෙහි භාවිතයට පැමිණි වගක් නොකිය හැක්කේය. බැඳි කලට උකුළට මඳක් පහළින් එල්ලී සිටින කැටයමින් යුත් කුඩා රිදී හෙප්පුවක් බේගලදාසිය නම් විය. ඕලන්දයන් එනමින් හැඳින්වූයේ තමන් සතු වටිනා ආභරණ බහාලන පෙට්ටියයි. ඉසුරුමත් කතුන් විසින් ම බේගලදාසිය පලඳින ලදි. ළය මැද තටු විදා වසා සිටින සමනළයකුගේ සුබාවට හැට්ටයේ ගැසෙන හාරිච්චිය ගල් බැඳ හෝ නොබැඳ හෝ කරන ලද්දේය. මාලය ගෙල බැඳි විට ඉණ තෙක් වැටෙන පොට දෙපියවුරන් මත දෙමාලයක්ව සිටින ලෙස රඳවා ලීමට උපයෝගී කර ගන්නා හාරිච්චිය මාලයට විශේෂ අලංකාරයක් ගෙන දෙන්නකි. සාරියත් සමඟ භාවිතයට එක්වී ඇති සාරිකටුව හාරිච්චිය සිහියට නංවනසුලු ආභරණයකි.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> </table>

Senasinghe http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?title=%E0%B6%86%E0%B6%B7%E0%B6%BB%E0%B6%AB&diff=8645&oldid=prev 2025-08-19T06:59:29Z

<p></p> <table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface"> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;' lang='si'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← පැරණි සංශෝධනය</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">06:59, 19 අගෝස්තු 2025 තෙක් සංශෝධනය</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l35" >35 පේළිය:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">35 පේළිය:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>සිංහල සාහිත්‍ය ග්‍රන්ථවල සිළුමිණි, මිණිකො‍‍‍ඬොල්, අඟුපලඳනා, මිණිමෙවුල්, ගැටහුපලඳනා, තනපට, රන්මොරසු, රන්මාල, මුතුහර, රන්හිඳි, රන්වළලු, නළල්පට, නුරුවළා, රුවන්තෝඩු, පමුදම්, සිරිකන්, රන්පට, රුවන්සෝළු, එකාවැළ, තාඩගම්, කාදු, කාප්ප, මුතුපට, කට්ටෝඩම්, මිණිවළලු, කයිවළලු, මිණිකයිවඩම්, පස්රූ, රුවන්වැළ, රන්සවඩි, පාසලඹ, වොටුනු, රසනා, එක්වැටි, පාමුදු, පාදගම්, ඔරවසම්, කයිපෝට්ටු, පමුතුලිංගම්, පට්ටකාර, කනක, කටක, නූපුර, තාඩංක, කකුදපාද, පාදාංගුලි, පාදනඛ, පාදපත්‍ර, කිංකිණිජාල, හස්තමුද්‍රිකා, බාහුදණ්ඩි, පාදසංඛලා, කායුර, වේඨ, පදුමපත්‍ර, කර්ණපූර, වලය, ශිරෝජාල ආදි ආභරණ නම් රාශියක් දක්නට ලැබේ. මේ ආභරණවලින් වැඩි කොටසක් ඉන්දියාවේ භාවිත වුණු ඒවා බවත් ඉන් සමහරක් මෙරට ද ව්‍යවහාරයෙහි පවතින්නට ඇති බවත් සිතීම සුදුසුය. ගද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන සමහර ආභරණ නම්වල ද්‍රවිඩ භාෂා ලක්ෂණ පෙනේ. සකු කවිය ගුරු කොට ගත් පද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන්නේ සකු කවීන් මහත් අභිරුචියෙකින් වර්ණනා කළ ආභරණ විනා දේශීය හෝ සමකාලීන ආභරණ යයි සිතීම අපහසුය. රජුන් බිසොවුන් වැනීමේ දී ඔවුන් සූසැට බරණින් සැරසී සිටියහයි කීම ගත්කරුවන්ට අභිමත වූ සිරිතකි. සිව්සැට ආභරණවල නම් මඳ මඳ වෙනස්කම් ඇතිව දඹදෙණි අස්නෙහිත් ගණනාම සංග්‍රහයන්හිත් දක්නා ලැබේ. දඹදෙණි අස්නෙහි මාල වර්ග ම දොළසක් කියැවී තිබීමෙන් නිමාව අනුව මිස වර්ග වශයෙන් ආභරණ සූසැටක් නොවී යයි නිගමනය කළ හැකිය. වොටුනු, මකුට (මුහුළු), සිළුමිණිමල්, කාල්වැටි (කූරු) ආදිය හිසෙහිත් රුවන්සෝළු, මුතුපට, තිලක, රන්පට ආදිය නළලෙහිත් කො‍ඬොල්, තෝඩු, පෙඳ, කොළ, පස්කැන්, රන්පත් (රන්පන්), වටසක් ආදිය කනෙහිත් හර, දම්, මාල, දහන්කසුන්, හූ, එකාවැළ, තිසරබරණ, තරළමිණ, තනපට ආදිය ගෙලෙහි හා ළයෙහිත් මෙවුල් (රසන්), කිකිණි, සිරි, කඩු, ඉණසැද, දම් ආදිය ඉණෙහිත් අඟු, රන්බන්දි, බදරමිණ, වළලු ආදිය අතෙහිත් සලඹ, නූපුර, ගිගිරි, කිකිණි ආදිය පයෙහිත් පලඳින ලද ආභරණ බව සාහිත්‍යයෙන් පෙනී යයි.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>සිංහල සාහිත්‍ය ග්‍රන්ථවල සිළුමිණි, මිණිකො‍‍‍ඬොල්, අඟුපලඳනා, මිණිමෙවුල්, ගැටහුපලඳනා, තනපට, රන්මොරසු, රන්මාල, මුතුහර, රන්හිඳි, රන්වළලු, නළල්පට, නුරුවළා, රුවන්තෝඩු, පමුදම්, සිරිකන්, රන්පට, රුවන්සෝළු, එකාවැළ, තාඩගම්, කාදු, කාප්ප, මුතුපට, කට්ටෝඩම්, මිණිවළලු, කයිවළලු, මිණිකයිවඩම්, පස්රූ, රුවන්වැළ, රන්සවඩි, පාසලඹ, වොටුනු, රසනා, එක්වැටි, පාමුදු, පාදගම්, ඔරවසම්, කයිපෝට්ටු, පමුතුලිංගම්, පට්ටකාර, කනක, කටක, නූපුර, තාඩංක, කකුදපාද, පාදාංගුලි, පාදනඛ, පාදපත්‍ර, කිංකිණිජාල, හස්තමුද්‍රිකා, බාහුදණ්ඩි, පාදසංඛලා, කායුර, වේඨ, පදුමපත්‍ර, කර්ණපූර, වලය, ශිරෝජාල ආදි ආභරණ නම් රාශියක් දක්නට ලැබේ. මේ ආභරණවලින් වැඩි කොටසක් ඉන්දියාවේ භාවිත වුණු ඒවා බවත් ඉන් සමහරක් මෙරට ද ව්‍යවහාරයෙහි පවතින්නට ඇති බවත් සිතීම සුදුසුය. ගද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන සමහර ආභරණ නම්වල ද්‍රවිඩ භාෂා ලක්ෂණ පෙනේ. සකු කවිය ගුරු කොට ගත් පද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන්නේ සකු කවීන් මහත් අභිරුචියෙකින් වර්ණනා කළ ආභරණ විනා දේශීය හෝ සමකාලීන ආභරණ යයි සිතීම අපහසුය. රජුන් බිසොවුන් වැනීමේ දී ඔවුන් සූසැට බරණින් සැරසී සිටියහයි කීම ගත්කරුවන්ට අභිමත වූ සිරිතකි. සිව්සැට ආභරණවල නම් මඳ මඳ වෙනස්කම් ඇතිව දඹදෙණි අස්නෙහිත් ගණනාම සංග්‍රහයන්හිත් දක්නා ලැබේ. දඹදෙණි අස්නෙහි මාල වර්ග ම දොළසක් කියැවී තිබීමෙන් නිමාව අනුව මිස වර්ග වශයෙන් ආභරණ සූසැටක් නොවී යයි නිගමනය කළ හැකිය. වොටුනු, මකුට (මුහුළු), සිළුමිණිමල්, කාල්වැටි (කූරු) ආදිය හිසෙහිත් රුවන්සෝළු, මුතුපට, තිලක, රන්පට ආදිය නළලෙහිත් කො‍ඬොල්, තෝඩු, පෙඳ, කොළ, පස්කැන්, රන්පත් (රන්පන්), වටසක් ආදිය කනෙහිත් හර, දම්, මාල, දහන්කසුන්, හූ, එකාවැළ, තිසරබරණ, තරළමිණ, තනපට ආදිය ගෙලෙහි හා ළයෙහිත් මෙවුල් (රසන්), කිකිණි, සිරි, කඩු, ඉණසැද, දම් ආදිය ඉණෙහිත් අඟු, රන්බන්දි, බදරමිණ, වළලු ආදිය අතෙහිත් සලඹ, නූපුර, ගිගිරි, කිකිණි ආදිය පයෙහිත් පලඳින ලද ආභරණ බව සාහිත්‍යයෙන් පෙනී යයි.</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">යුරෝපීයයන්ගේ පැමිණීමෙන් පසු ඔවුන්ගේ ඇතැම් ආභරණ මෙරට ව්‍යවහාරයට පැමිණියේය. පෘතුගීසි, ලන්දේසි සමයන්හි එසේ භාවිතයට පැමිණි සමහර ආභරණ අද ව්‍යවහාරයෙන් ගිළිහී ගොස් තිබේ. විවාහ මංගල අවස්ථාවල දී මණාළිය විසින් පැලඳ සිටිය මනා වූ කූරු හතරත් පණාවත් කරාබු ජෝඩුවත් කස්තිඤ්ඤ වැළත් යන ආභරණ මණාළයා විසින් ඇයට ගෙන ගොස් දීම ඉංග්‍රීසි පාලන සමයෙහි මුල හරිය තෙක් පහත රට පැවති පෘතුගීසි සිරිතකි. මේ කූරු හතරින් දෙකක් පොලු කූරුය; දෙකක් පෙති කූරුය. පසුකඩ සපැතිව එක් එක් පැත්තෙහි මල්කම් ලියකම් දක්වා මුදුන කපා හළ සේ කරන ලද්දේ පොලු කූරුයි; පිහිලි හැඩයේ පසුකඩ මතුපිට මල්කම් ලියකම් දක්වා මුදුන පත්‍රයක හැඩයට කරන ලද්දේ පෙති කූරුයි. පෙති කූරු දෙක කොණ්ඩයෙහි දෙඅංශයෙන් ද පොලු කූරු දෙක උඩුයටිකුරුව ද ගසන ලදි. රිදීයෙන් හෝ පිත්තලෙන් හෝ අඩසඳ හැඩයට කළ පණාව කොණ්ඩය මුල කෙළින් සිටුවා පලඳින ලද්දකි. කරාබු මලක සැටියෙන් කළ කර්ණාභරණය කරාබු නම් විය. වෙනත් මලක් සැටියෙන් කළ කල්හි ද කරාබු නමින් ම හැඳින්වෙන මේ ආභරණය ඉතා ප්‍රසිද්ධය. දෙපස තැරි දෙකක් වන් කෙවුණු දෙකකින් බැඳී සිටුනා ගෙඩිමාලය කස්තිඤ්ඤ වැළයි. මේ ගෙඩි අගත්ති, කදාමිණි, රිදී දැල්පියලි ආදියෙන් කරන ලදි. අද ද මෙය ගෙඩිමාලය නමින් භාවිතයෙහි පවතී. වංශවතකු වංශවත් මණාළියක කැඳවා ගෙන ආ විට කොරොංචිය හිස පැලඳවීමෙන් ඇය මහත් හරසරින් පිළිගැනීමේ සිරිතක් ද පෘතුගීසි සමයෙහි වූ බව කියනු ලැබේ. කොරොංචිය මැණික් හෝ දියමන්ති හෝ සතක් බැඳි රන්මුවා ආභරණයකි. </ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-559.jpg|centre|800px]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-559.jpg|centre|800px]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">යුරෝපීයයන්ගේ පැමිණීමෙන් පසු ඔවුන්ගේ ඇතැම් ආභරණ මෙරට ව්‍යවහාරයට පැමිණියේය. පෘතුගීසි, ලන්දේසි සමයන්හි එසේ භාවිතයට පැමිණි සමහර ආභරණ අද ව්‍යවහාරයෙන් ගිළිහී ගොස් තිබේ. විවාහ මංගල අවස්ථාවල දී මණාළිය විසින් පැලඳ සිටිය මනා වූ කූරු හතරත් පණාවත් කරාබු ජෝඩුවත් කස්තිඤ්ඤ වැළත් යන ආභරණ මණාළයා විසින් ඇයට ගෙන ගොස් දීම ඉංග්‍රීසි පාලන සමයෙහි මුල හරිය තෙක් පහත රට පැවති පෘතුගීසි සිරිතකි. මේ කූරු හතරින් දෙකක් පොලු කූරුය; දෙකක් පෙති කූරුය. පසුකඩ සපැතිව එක් එක් පැත්තෙහි මල්කම් ලියකම් දක්වා මුදුන කපා හළ සේ කරන ලද්දේ පොලු කූරුයි; පිහිලි හැඩයේ පසුකඩ මතුපිට මල්කම් ලියකම් දක්වා මුදුන පත්‍රයක හැඩයට කරන ලද්දේ පෙති කූරුයි. පෙති කූරු දෙක කොණ්ඩයෙහි දෙඅංශයෙන් ද පොලු කූරු දෙක උඩුයටිකුරුව ද ගසන ලදි. රිදීයෙන් හෝ පිත්තලෙන් හෝ අඩසඳ හැඩයට කළ පණාව කොණ්ඩය මුල කෙළින් සිටුවා පලඳින ලද්දකි. කරාබු මලක සැටියෙන් කළ කර්ණාභරණය කරාබු නම් විය. වෙනත් මලක් සැටියෙන් කළ කල්හි ද කරාබු නමින් ම හැඳින්වෙන මේ ආභරණය ඉතා ප්‍රසිද්ධය. දෙපස තැරි දෙකක් වන් කෙවුණු දෙකකින් බැඳී සිටුනා ගෙඩිමාලය කස්තිඤ්ඤ වැළයි. මේ ගෙඩි අගත්ති, කදාමිණි, රිදී දැල්පියලි ආදියෙන් කරන ලදි. අද ද මෙය ගෙඩිමාලය නමින් භාවිතයෙහි පවතී. වංශවතකු වංශවත් මණාළියක කැඳවා ගෙන ආ විට කොරොංචිය හිස පැලඳවීමෙන් ඇය මහත් හරසරින් පිළිගැනීමේ සිරිතක් ද පෘතුගීසි සමයෙහි වූ බව කියනු ලැබේ. කොරොංචිය මැණික් හෝ දියමන්ති හෝ සතක් බැඳි රන්මුවා ආභරණයකි. </del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>අවශ්‍ය වූ විට පාවිච්චි කිරීමට බලය ඇති කඩුවක් සිංහල රජයෙහි කෝරාළ තරමේ මුලාදෑනීන්හට තුබුණු වග රොබට් නොක්ස් පවසයි. පෘතුගීසීන් කස්තාන නමින් හැඳින්වූ ඒ කඩුව ඔවුන්ගෙන් ගරු නම් ලැබූවන්ට නිලඇඳුම සමඟ ආභරණයක් ලෙසින් පලඳින්නට සලස්වන ලදි. කස්තානය අංශයෙහි එල්ලී සිටින සේ ඒකාංශ කොට ලන පටිය, කඩුමිට, කොපුව, කබායේ බොලාත් බොත්තම් ආදියෙහි වූ රන්කම් රිදීකම්වලින් එක් එක් ගරුනමේ තරාතිරම දැක්වුණේය. රාජප්‍රසාද ලෙසින් පිරිනැමුණු දෙරිසන මාල ද බොරලික්කම් ද වී නම් ඒ ද කස්තානය සමඟ පලඳින ලද්දේය. රන්මුවාව හෝ දොයිරාදු ලෙසින් හෝ නිමවන ලද දෙරිසන අළුවා හැඩයේ ලෝහ තහඩු අමුණා කරන ලද්දේය; ගෙල ලූ විට ඉණ දක්වා පොට වැටී සිටියේය. බොරලික්කම් නම් පදක්කම්ය.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>අවශ්‍ය වූ විට පාවිච්චි කිරීමට බලය ඇති කඩුවක් සිංහල රජයෙහි කෝරාළ තරමේ මුලාදෑනීන්හට තුබුණු වග රොබට් නොක්ස් පවසයි. පෘතුගීසීන් කස්තාන නමින් හැඳින්වූ ඒ කඩුව ඔවුන්ගෙන් ගරු නම් ලැබූවන්ට නිලඇඳුම සමඟ ආභරණයක් ලෙසින් පලඳින්නට සලස්වන ලදි. කස්තානය අංශයෙහි එල්ලී සිටින සේ ඒකාංශ කොට ලන පටිය, කඩුමිට, කොපුව, කබායේ බොලාත් බොත්තම් ආදියෙහි වූ රන්කම් රිදීකම්වලින් එක් එක් ගරුනමේ තරාතිරම දැක්වුණේය. රාජප්‍රසාද ලෙසින් පිරිනැමුණු දෙරිසන මාල ද බොරලික්කම් ද වී නම් ඒ ද කස්තානය සමඟ පලඳින ලද්දේය. රන්මුවාව හෝ දොයිරාදු ලෙසින් හෝ නිමවන ලද දෙරිසන අළුවා හැඩයේ ලෝහ තහඩු අමුණා කරන ලද්දේය; ගෙල ලූ විට ඉණ දක්වා පොට වැටී සිටියේය. බොරලික්කම් නම් පදක්කම්ය.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> </table>

Senasinghe http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?title=%E0%B6%86%E0%B6%B7%E0%B6%BB%E0%B6%AB&diff=8644&oldid=prev 2025-08-19T06:58:32Z

<p></p> <table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface"> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;' lang='si'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← පැරණි සංශෝධනය</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">06:58, 19 අගෝස්තු 2025 තෙක් සංශෝධනය</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l33" >33 පේළිය:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">33 පේළිය:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-558.jpg|left|400px]][[ගොනුව:2-563.jpg|right|200px]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-558.jpg|left|400px]][[ගොනුව:2-563.jpg|right|200px]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ශ්‍රද්ධාභක්තියෙන් යුත් ජනයා විසින් කලින් කල දන්තධාතූන්වහන්සේට පුදන ලද පූජා භාණ්ඩ අතර ආභරණ ද රාශියක් වෙයි. ඒවායේ නම් ද බර හා වටිනාකම ද ඇතුළත් ලිපියක් 'මාළිගාවේ බඩු තක්සේරු පොත' යන නමින් සිළුමිණ ශාස්ත්‍රීය අතිරේකයේ (1933.8.20) පළ විය. කුණ්ඩලාභරණ, කොළඹ මාල, පුසවන්දන් මාල, ලොකු අරිම්බු මාල, පොල්මල් මාල, මෝහන මාල, මහ දෙරිසන මාල, කුඩා දෙරිසන මාල, හස්තකඩ වළලු, රන්මුදු, කොණ්ඩායම් මුදු, රන්සවඩි ආදි ආභරණ නම් රැසක් එකී ලිපියෙහි සඳහන් වෙයි.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ශ්‍රද්ධාභක්තියෙන් යුත් ජනයා විසින් කලින් කල දන්තධාතූන්වහන්සේට පුදන ලද පූජා භාණ්ඩ අතර ආභරණ ද රාශියක් වෙයි. ඒවායේ නම් ද බර හා වටිනාකම ද ඇතුළත් ලිපියක් 'මාළිගාවේ බඩු තක්සේරු පොත' යන නමින් සිළුමිණ ශාස්ත්‍රීය අතිරේකයේ (1933.8.20) පළ විය. කුණ්ඩලාභරණ, කොළඹ මාල, පුසවන්දන් මාල, ලොකු අරිම්බු මාල, පොල්මල් මාල, මෝහන මාල, මහ දෙරිසන මාල, කුඩා දෙරිසන මාල, හස්තකඩ වළලු, රන්මුදු, කොණ්ඩායම් මුදු, රන්සවඩි ආදි ආභරණ නම් රැසක් එකී ලිපියෙහි සඳහන් වෙයි.</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">සිංහල සාහිත්‍ය ග්‍රන්ථවල සිළුමිණි, මිණිකො‍‍‍ඬොල්, අඟුපලඳනා, මිණිමෙවුල්, ගැටහුපලඳනා, තනපට, රන්මොරසු, රන්මාල, මුතුහර, රන්හිඳි, රන්වළලු, නළල්පට, නුරුවළා, රුවන්තෝඩු, පමුදම්, සිරිකන්, රන්පට, රුවන්සෝළු, එකාවැළ, තාඩගම්, කාදු, කාප්ප, මුතුපට, කට්ටෝඩම්, මිණිවළලු, කයිවළලු, මිණිකයිවඩම්, පස්රූ, රුවන්වැළ, රන්සවඩි, පාසලඹ, වොටුනු, රසනා, එක්වැටි, පාමුදු, පාදගම්, ඔරවසම්, කයිපෝට්ටු, පමුතුලිංගම්, පට්ටකාර, කනක, කටක, නූපුර, තාඩංක, කකුදපාද, පාදාංගුලි, පාදනඛ, පාදපත්‍ර, කිංකිණිජාල, හස්තමුද්‍රිකා, බාහුදණ්ඩි, පාදසංඛලා, කායුර, වේඨ, පදුමපත්‍ර, කර්ණපූර, වලය, ශිරෝජාල ආදි ආභරණ නම් රාශියක් දක්නට ලැබේ. මේ ආභරණවලින් වැඩි කොටසක් ඉන්දියාවේ භාවිත වුණු ඒවා බවත් ඉන් සමහරක් මෙරට ද ව්‍යවහාරයෙහි පවතින්නට ඇති බවත් සිතීම සුදුසුය. ගද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන සමහර ආභරණ නම්වල ද්‍රවිඩ භාෂා ලක්ෂණ පෙනේ. සකු කවිය ගුරු කොට ගත් පද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන්නේ සකු කවීන් මහත් අභිරුචියෙකින් වර්ණනා කළ ආභරණ විනා දේශීය හෝ සමකාලීන ආභරණ යයි සිතීම අපහසුය. රජුන් බිසොවුන් වැනීමේ දී ඔවුන් සූසැට බරණින් සැරසී සිටියහයි කීම ගත්කරුවන්ට අභිමත වූ සිරිතකි. සිව්සැට ආභරණවල නම් මඳ මඳ වෙනස්කම් ඇතිව දඹදෙණි අස්නෙහිත් ගණනාම සංග්‍රහයන්හිත් දක්නා ලැබේ. දඹදෙණි අස්නෙහි මාල වර්ග ම දොළසක් කියැවී තිබීමෙන් නිමාව අනුව මිස වර්ග වශයෙන් ආභරණ සූසැටක් නොවී යයි නිගමනය කළ හැකිය. වොටුනු, මකුට (මුහුළු), සිළුමිණිමල්, කාල්වැටි (කූරු) ආදිය හිසෙහිත් රුවන්සෝළු, මුතුපට, තිලක, රන්පට ආදිය නළලෙහිත් කො‍ඬොල්, තෝඩු, පෙඳ, කොළ, පස්කැන්, රන්පත් (රන්පන්), වටසක් ආදිය කනෙහිත් හර, දම්, මාල, දහන්කසුන්, හූ, එකාවැළ, තිසරබරණ, තරළමිණ, තනපට ආදිය ගෙලෙහි හා ළයෙහිත් මෙවුල් (රසන්), කිකිණි, සිරි, කඩු, ඉණසැද, දම් ආදිය ඉණෙහිත් අඟු, රන්බන්දි, බදරමිණ, වළලු ආදිය අතෙහිත් සලඹ, නූපුර, ගිගිරි, කිකිණි ආදිය පයෙහිත් පලඳින ලද ආභරණ බව සාහිත්‍යයෙන් පෙනී යයි.</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-559.jpg|centre|800px]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-559.jpg|centre|800px]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">සිංහල සාහිත්‍ය ග්‍රන්ථවල සිළුමිණි, මිණිකො‍‍‍ඬොල්, අඟුපලඳනා, මිණිමෙවුල්, ගැටහුපලඳනා, තනපට, රන්මොරසු, රන්මාල, මුතුහර, රන්හිඳි, රන්වළලු, නළල්පට, නුරුවළා, රුවන්තෝඩු, පමුදම්, සිරිකන්, රන්පට, රුවන්සෝළු, එකාවැළ, තාඩගම්, කාදු, කාප්ප, මුතුපට, කට්ටෝඩම්, මිණිවළලු, කයිවළලු, මිණිකයිවඩම්, පස්රූ, රුවන්වැළ, රන්සවඩි, පාසලඹ, වොටුනු, රසනා, එක්වැටි, පාමුදු, පාදගම්, ඔරවසම්, කයිපෝට්ටු, පමුතුලිංගම්, පට්ටකාර, කනක, කටක, නූපුර, තාඩංක, කකුදපාද, පාදාංගුලි, පාදනඛ, පාදපත්‍ර, කිංකිණිජාල, හස්තමුද්‍රිකා, බාහුදණ්ඩි, පාදසංඛලා, කායුර, වේඨ, පදුමපත්‍ර, කර්ණපූර, වලය, ශිරෝජාල ආදි ආභරණ නම් රාශියක් දක්නට ලැබේ. මේ ආභරණවලින් වැඩි කොටසක් ඉන්දියාවේ භාවිත වුණු ඒවා බවත් ඉන් සමහරක් මෙරට ද ව්‍යවහාරයෙහි පවතින්නට ඇති බවත් සිතීම සුදුසුය. ගද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන සමහර ආභරණ නම්වල ද්‍රවිඩ භාෂා ලක්ෂණ පෙනේ. සකු කවිය ගුරු කොට ගත් පද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන්නේ සකු කවීන් මහත් අභිරුචියෙකින් වර්ණනා කළ ආභරණ විනා දේශීය හෝ සමකාලීන ආභරණ යයි සිතීම අපහසුය. රජුන් බිසොවුන් වැනීමේ දී ඔවුන් සූසැට බරණින් සැරසී සිටියහයි කීම ගත්කරුවන්ට අභිමත වූ සිරිතකි. සිව්සැට ආභරණවල නම් මඳ මඳ වෙනස්කම් ඇතිව දඹදෙණි අස්නෙහිත් ගණනාම සංග්‍රහයන්හිත් දක්නා ලැබේ. දඹදෙණි අස්නෙහි මාල වර්ග ම දොළසක් කියැවී තිබීමෙන් නිමාව අනුව මිස වර්ග වශයෙන් ආභරණ සූසැටක් නොවී යයි නිගමනය කළ හැකිය. වොටුනු, මකුට (මුහුළු), සිළුමිණිමල්, කාල්වැටි (කූරු) ආදිය හිසෙහිත් රුවන්සෝළු, මුතුපට, තිලක, රන්පට ආදිය නළලෙහිත් කො‍ඬොල්, තෝඩු, පෙඳ, කොළ, පස්කැන්, රන්පත් (රන්පන්), වටසක් ආදිය කනෙහිත් හර, දම්, මාල, දහන්කසුන්, හූ, එකාවැළ, තිසරබරණ, තරළමිණ, තනපට ආදිය ගෙලෙහි හා ළයෙහිත් මෙවුල් (රසන්), කිකිණි, සිරි, කඩු, ඉණසැද, දම් ආදිය ඉණෙහිත් අඟු, රන්බන්දි, බදරමිණ, වළලු ආදිය අතෙහිත් සලඹ, නූපුර, ගිගිරි, කිකිණි ආදිය පයෙහිත් පලඳින ලද ආභරණ බව සාහිත්‍යයෙන් පෙනී යයි.</del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>යුරෝපීයයන්ගේ පැමිණීමෙන් පසු ඔවුන්ගේ ඇතැම් ආභරණ මෙරට ව්‍යවහාරයට පැමිණියේය. පෘතුගීසි, ලන්දේසි සමයන්හි එසේ භාවිතයට පැමිණි සමහර ආභරණ අද ව්‍යවහාරයෙන් ගිළිහී ගොස් තිබේ. විවාහ මංගල අවස්ථාවල දී මණාළිය විසින් පැලඳ සිටිය මනා වූ කූරු හතරත් පණාවත් කරාබු ජෝඩුවත් කස්තිඤ්ඤ වැළත් යන ආභරණ මණාළයා විසින් ඇයට ගෙන ගොස් දීම ඉංග්‍රීසි පාලන සමයෙහි මුල හරිය තෙක් පහත රට පැවති පෘතුගීසි සිරිතකි. මේ කූරු හතරින් දෙකක් පොලු කූරුය; දෙකක් පෙති කූරුය. පසුකඩ සපැතිව එක් එක් පැත්තෙහි මල්කම් ලියකම් දක්වා මුදුන කපා හළ සේ කරන ලද්දේ පොලු කූරුයි; පිහිලි හැඩයේ පසුකඩ මතුපිට මල්කම් ලියකම් දක්වා මුදුන පත්‍රයක හැඩයට කරන ලද්දේ පෙති කූරුයි. පෙති කූරු දෙක කොණ්ඩයෙහි දෙඅංශයෙන් ද පොලු කූරු දෙක උඩුයටිකුරුව ද ගසන ලදි. රිදීයෙන් හෝ පිත්තලෙන් හෝ අඩසඳ හැඩයට කළ පණාව කොණ්ඩය මුල කෙළින් සිටුවා පලඳින ලද්දකි. කරාබු මලක සැටියෙන් කළ කර්ණාභරණය කරාබු නම් විය. වෙනත් මලක් සැටියෙන් කළ කල්හි ද කරාබු නමින් ම හැඳින්වෙන මේ ආභරණය ඉතා ප්‍රසිද්ධය. දෙපස තැරි දෙකක් වන් කෙවුණු දෙකකින් බැඳී සිටුනා ගෙඩිමාලය කස්තිඤ්ඤ වැළයි. මේ ගෙඩි අගත්ති, කදාමිණි, රිදී දැල්පියලි ආදියෙන් කරන ලදි. අද ද මෙය ගෙඩිමාලය නමින් භාවිතයෙහි පවතී. වංශවතකු වංශවත් මණාළියක කැඳවා ගෙන ආ විට කොරොංචිය හිස පැලඳවීමෙන් ඇය මහත් හරසරින් පිළිගැනීමේ සිරිතක් ද පෘතුගීසි සමයෙහි වූ බව කියනු ලැබේ. කොරොංචිය මැණික් හෝ දියමන්ති හෝ සතක් බැඳි රන්මුවා ආභරණයකි. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>යුරෝපීයයන්ගේ පැමිණීමෙන් පසු ඔවුන්ගේ ඇතැම් ආභරණ මෙරට ව්‍යවහාරයට පැමිණියේය. පෘතුගීසි, ලන්දේසි සමයන්හි එසේ භාවිතයට පැමිණි සමහර ආභරණ අද ව්‍යවහාරයෙන් ගිළිහී ගොස් තිබේ. විවාහ මංගල අවස්ථාවල දී මණාළිය විසින් පැලඳ සිටිය මනා වූ කූරු හතරත් පණාවත් කරාබු ජෝඩුවත් කස්තිඤ්ඤ වැළත් යන ආභරණ මණාළයා විසින් ඇයට ගෙන ගොස් දීම ඉංග්‍රීසි පාලන සමයෙහි මුල හරිය තෙක් පහත රට පැවති පෘතුගීසි සිරිතකි. මේ කූරු හතරින් දෙකක් පොලු කූරුය; දෙකක් පෙති කූරුය. පසුකඩ සපැතිව එක් එක් පැත්තෙහි මල්කම් ලියකම් දක්වා මුදුන කපා හළ සේ කරන ලද්දේ පොලු කූරුයි; පිහිලි හැඩයේ පසුකඩ මතුපිට මල්කම් ලියකම් දක්වා මුදුන පත්‍රයක හැඩයට කරන ලද්දේ පෙති කූරුයි. පෙති කූරු දෙක කොණ්ඩයෙහි දෙඅංශයෙන් ද පොලු කූරු දෙක උඩුයටිකුරුව ද ගසන ලදි. රිදීයෙන් හෝ පිත්තලෙන් හෝ අඩසඳ හැඩයට කළ පණාව කොණ්ඩය මුල කෙළින් සිටුවා පලඳින ලද්දකි. කරාබු මලක සැටියෙන් කළ කර්ණාභරණය කරාබු නම් විය. වෙනත් මලක් සැටියෙන් කළ කල්හි ද කරාබු නමින් ම හැඳින්වෙන මේ ආභරණය ඉතා ප්‍රසිද්ධය. දෙපස තැරි දෙකක් වන් කෙවුණු දෙකකින් බැඳී සිටුනා ගෙඩිමාලය කස්තිඤ්ඤ වැළයි. මේ ගෙඩි අගත්ති, කදාමිණි, රිදී දැල්පියලි ආදියෙන් කරන ලදි. අද ද මෙය ගෙඩිමාලය නමින් භාවිතයෙහි පවතී. වංශවතකු වංශවත් මණාළියක කැඳවා ගෙන ආ විට කොරොංචිය හිස පැලඳවීමෙන් ඇය මහත් හරසරින් පිළිගැනීමේ සිරිතක් ද පෘතුගීසි සමයෙහි වූ බව කියනු ලැබේ. කොරොංචිය මැණික් හෝ දියමන්ති හෝ සතක් බැඳි රන්මුවා ආභරණයකි. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> </table>

Senasinghe http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?title=%E0%B6%86%E0%B6%B7%E0%B6%BB%E0%B6%AB&diff=8643&oldid=prev 2025-08-19T06:57:44Z

<p></p> <table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface"> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;' lang='si'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← පැරණි සංශෝධනය</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">06:57, 19 අගෝස්තු 2025 තෙක් සංශෝධනය</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l33" >33 පේළිය:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">33 පේළිය:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-558.jpg|left|400px]][[ගොනුව:2-563.jpg|right|200px]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-558.jpg|left|400px]][[ගොනුව:2-563.jpg|right|200px]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ශ්‍රද්ධාභක්තියෙන් යුත් ජනයා විසින් කලින් කල දන්තධාතූන්වහන්සේට පුදන ලද පූජා භාණ්ඩ අතර ආභරණ ද රාශියක් වෙයි. ඒවායේ නම් ද බර හා වටිනාකම ද ඇතුළත් ලිපියක් 'මාළිගාවේ බඩු තක්සේරු පොත' යන නමින් සිළුමිණ ශාස්ත්‍රීය අතිරේකයේ (1933.8.20) පළ විය. කුණ්ඩලාභරණ, කොළඹ මාල, පුසවන්දන් මාල, ලොකු අරිම්බු මාල, පොල්මල් මාල, මෝහන මාල, මහ දෙරිසන මාල, කුඩා දෙරිසන මාල, හස්තකඩ වළලු, රන්මුදු, කොණ්ඩායම් මුදු, රන්සවඩි ආදි ආභරණ නම් රැසක් එකී ලිපියෙහි සඳහන් වෙයි.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ශ්‍රද්ධාභක්තියෙන් යුත් ජනයා විසින් කලින් කල දන්තධාතූන්වහන්සේට පුදන ලද පූජා භාණ්ඩ අතර ආභරණ ද රාශියක් වෙයි. ඒවායේ නම් ද බර හා වටිනාකම ද ඇතුළත් ලිපියක් 'මාළිගාවේ බඩු තක්සේරු පොත' යන නමින් සිළුමිණ ශාස්ත්‍රීය අතිරේකයේ (1933.8.20) පළ විය. කුණ්ඩලාභරණ, කොළඹ මාල, පුසවන්දන් මාල, ලොකු අරිම්බු මාල, පොල්මල් මාල, මෝහන මාල, මහ දෙරිසන මාල, කුඩා දෙරිසන මාල, හස්තකඩ වළලු, රන්මුදු, කොණ්ඩායම් මුදු, රන්සවඩි ආදි ආභරණ නම් රැසක් එකී ලිපියෙහි සඳහන් වෙයි.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">[[ගොනුව:2-559.jpg|centre|800px]]</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>සිංහල සාහිත්‍ය ග්‍රන්ථවල සිළුමිණි, මිණිකො‍‍‍ඬොල්, අඟුපලඳනා, මිණිමෙවුල්, ගැටහුපලඳනා, තනපට, රන්මොරසු, රන්මාල, මුතුහර, රන්හිඳි, රන්වළලු, නළල්පට, නුරුවළා, රුවන්තෝඩු, පමුදම්, සිරිකන්, රන්පට, රුවන්සෝළු, එකාවැළ, තාඩගම්, කාදු, කාප්ප, මුතුපට, කට්ටෝඩම්, මිණිවළලු, කයිවළලු, මිණිකයිවඩම්, පස්රූ, රුවන්වැළ, රන්සවඩි, පාසලඹ, වොටුනු, රසනා, එක්වැටි, පාමුදු, පාදගම්, ඔරවසම්, කයිපෝට්ටු, පමුතුලිංගම්, පට්ටකාර, කනක, කටක, නූපුර, තාඩංක, කකුදපාද, පාදාංගුලි, පාදනඛ, පාදපත්‍ර, කිංකිණිජාල, හස්තමුද්‍රිකා, බාහුදණ්ඩි, පාදසංඛලා, කායුර, වේඨ, පදුමපත්‍ර, කර්ණපූර, වලය, ශිරෝජාල ආදි ආභරණ නම් රාශියක් දක්නට ලැබේ. මේ ආභරණවලින් වැඩි කොටසක් ඉන්දියාවේ භාවිත වුණු ඒවා බවත් ඉන් සමහරක් මෙරට ද ව්‍යවහාරයෙහි පවතින්නට ඇති බවත් සිතීම සුදුසුය. ගද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන සමහර ආභරණ නම්වල ද්‍රවිඩ භාෂා ලක්ෂණ පෙනේ. සකු කවිය ගුරු කොට ගත් පද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන්නේ සකු කවීන් මහත් අභිරුචියෙකින් වර්ණනා කළ ආභරණ විනා දේශීය හෝ සමකාලීන ආභරණ යයි සිතීම අපහසුය. රජුන් බිසොවුන් වැනීමේ දී ඔවුන් සූසැට බරණින් සැරසී සිටියහයි කීම ගත්කරුවන්ට අභිමත වූ සිරිතකි. සිව්සැට ආභරණවල නම් මඳ මඳ වෙනස්කම් ඇතිව දඹදෙණි අස්නෙහිත් ගණනාම සංග්‍රහයන්හිත් දක්නා ලැබේ. දඹදෙණි අස්නෙහි මාල වර්ග ම දොළසක් කියැවී තිබීමෙන් නිමාව අනුව මිස වර්ග වශයෙන් ආභරණ සූසැටක් නොවී යයි නිගමනය කළ හැකිය. වොටුනු, මකුට (මුහුළු), සිළුමිණිමල්, කාල්වැටි (කූරු) ආදිය හිසෙහිත් රුවන්සෝළු, මුතුපට, තිලක, රන්පට ආදිය නළලෙහිත් කො‍ඬොල්, තෝඩු, පෙඳ, කොළ, පස්කැන්, රන්පත් (රන්පන්), වටසක් ආදිය කනෙහිත් හර, දම්, මාල, දහන්කසුන්, හූ, එකාවැළ, තිසරබරණ, තරළමිණ, තනපට ආදිය ගෙලෙහි හා ළයෙහිත් මෙවුල් (රසන්), කිකිණි, සිරි, කඩු, ඉණසැද, දම් ආදිය ඉණෙහිත් අඟු, රන්බන්දි, බදරමිණ, වළලු ආදිය අතෙහිත් සලඹ, නූපුර, ගිගිරි, කිකිණි ආදිය පයෙහිත් පලඳින ලද ආභරණ බව සාහිත්‍යයෙන් පෙනී යයි.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>සිංහල සාහිත්‍ය ග්‍රන්ථවල සිළුමිණි, මිණිකො‍‍‍ඬොල්, අඟුපලඳනා, මිණිමෙවුල්, ගැටහුපලඳනා, තනපට, රන්මොරසු, රන්මාල, මුතුහර, රන්හිඳි, රන්වළලු, නළල්පට, නුරුවළා, රුවන්තෝඩු, පමුදම්, සිරිකන්, රන්පට, රුවන්සෝළු, එකාවැළ, තාඩගම්, කාදු, කාප්ප, මුතුපට, කට්ටෝඩම්, මිණිවළලු, කයිවළලු, මිණිකයිවඩම්, පස්රූ, රුවන්වැළ, රන්සවඩි, පාසලඹ, වොටුනු, රසනා, එක්වැටි, පාමුදු, පාදගම්, ඔරවසම්, කයිපෝට්ටු, පමුතුලිංගම්, පට්ටකාර, කනක, කටක, නූපුර, තාඩංක, කකුදපාද, පාදාංගුලි, පාදනඛ, පාදපත්‍ර, කිංකිණිජාල, හස්තමුද්‍රිකා, බාහුදණ්ඩි, පාදසංඛලා, කායුර, වේඨ, පදුමපත්‍ර, කර්ණපූර, වලය, ශිරෝජාල ආදි ආභරණ නම් රාශියක් දක්නට ලැබේ. මේ ආභරණවලින් වැඩි කොටසක් ඉන්දියාවේ භාවිත වුණු ඒවා බවත් ඉන් සමහරක් මෙරට ද ව්‍යවහාරයෙහි පවතින්නට ඇති බවත් සිතීම සුදුසුය. ගද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන සමහර ආභරණ නම්වල ද්‍රවිඩ භාෂා ලක්ෂණ පෙනේ. සකු කවිය ගුරු කොට ගත් පද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි දක්නා ලැබෙන්නේ සකු කවීන් මහත් අභිරුචියෙකින් වර්ණනා කළ ආභරණ විනා දේශීය හෝ සමකාලීන ආභරණ යයි සිතීම අපහසුය. රජුන් බිසොවුන් වැනීමේ දී ඔවුන් සූසැට බරණින් සැරසී සිටියහයි කීම ගත්කරුවන්ට අභිමත වූ සිරිතකි. සිව්සැට ආභරණවල නම් මඳ මඳ වෙනස්කම් ඇතිව දඹදෙණි අස්නෙහිත් ගණනාම සංග්‍රහයන්හිත් දක්නා ලැබේ. දඹදෙණි අස්නෙහි මාල වර්ග ම දොළසක් කියැවී තිබීමෙන් නිමාව අනුව මිස වර්ග වශයෙන් ආභරණ සූසැටක් නොවී යයි නිගමනය කළ හැකිය. වොටුනු, මකුට (මුහුළු), සිළුමිණිමල්, කාල්වැටි (කූරු) ආදිය හිසෙහිත් රුවන්සෝළු, මුතුපට, තිලක, රන්පට ආදිය නළලෙහිත් කො‍ඬොල්, තෝඩු, පෙඳ, කොළ, පස්කැන්, රන්පත් (රන්පන්), වටසක් ආදිය කනෙහිත් හර, දම්, මාල, දහන්කසුන්, හූ, එකාවැළ, තිසරබරණ, තරළමිණ, තනපට ආදිය ගෙලෙහි හා ළයෙහිත් මෙවුල් (රසන්), කිකිණි, සිරි, කඩු, ඉණසැද, දම් ආදිය ඉණෙහිත් අඟු, රන්බන්දි, බදරමිණ, වළලු ආදිය අතෙහිත් සලඹ, නූපුර, ගිගිරි, කිකිණි ආදිය පයෙහිත් පලඳින ලද ආභරණ බව සාහිත්‍යයෙන් පෙනී යයි.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> </table>

Senasinghe http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?title=%E0%B6%86%E0%B6%B7%E0%B6%BB%E0%B6%AB&diff=8641&oldid=prev 2025-08-19T06:55:09Z

<p></p> <table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface"> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;' lang='si'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← පැරණි සංශෝධනය</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">06:55, 19 අගෝස්තු 2025 තෙක් සංශෝධනය</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l31" >31 පේළිය:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">31 පේළිය:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-557.jpg|centre|800px]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-557.jpg|centre|800px]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>පස්වන සියවසේ දී සිංහල වනිතාවන් පරිහරණය කළ ආභරණ පිළිබඳ වැදගත් තොරතුරු රැසක් සීගිරි බිතුසිතුවම්වලින් හෙළි වෙතැයි සිතිය හැකිය. සීගිරි ලලනාවන් විසින් පලඳින ලද ශීර්ෂ ආභරණය විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුත්තකි. එය රතුකැට හා නිල් කැට ඔබ්බා විසිතුරු මල්කම් ලියකම් ආදියෙන් අලංකාර කොට තනන ලද්දේය. ඔවුන්ගේ කර්ණාභරණ හා ග්‍රීවාභරණ විවිධාකාර වෙයි. සමහර කර්ණාභරණ චන්ද්‍රවංකාකාරයෙන් තනා තිබේ. කවාකාර ලෙස එතූ තාලපත්‍රයක හැඩයට රනින් නිමවන ලද ස්වර්ණපත්‍ර කර්ණාභරණය විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුත්තකි. තාලිපොට, අෂ්ටිකා මාලය හා වෛකක්ෂක මාලය ග්‍රීවාභරණ අතුරෙහි වැදගත් තැනක් ගනී. තාලිපොටෙන් හඟවන්නේ ඔවුන් විවාහක ස්ත්‍රීන් බවය. වර්ණවත් පබළු තුනක් අමුණා ඇති සිහින් රන් හුයක් තාලිපොට වශයෙන් දක්වා ඇත්තේය. ඉතා චමත්කාර ග්‍රීවාභරණයක් වන අෂ්ටිකා මාලයෙහි දක්නා ලැබෙන විශේෂ ලක්ෂණය නම් ඊට අමුණා ඇති විශාල පදක්කමයි. විසිතුරු කැටයමින් සරසා දීප්තිමත් රතුකැට හා නිල්කැට ඔබ්බා එය නිමවන ලද්දේය. වවෙකක්ෂක මාලය ගෙල වට කර ගෙන ළමැදට වැටෙයි. ළමැදෙහි දීප්තිමත් මැණිකක් ඔබ්බන ලද අලංකාර පදක්කමකි. එහි කෙළවරින් පහළට වැටෙන මාල පොටවල් දෙකක් ඉඟටිය දෙපසට කරකැවී යයි. පලකවලය නමින් හඳුන්වනු ලබන ඉතා පළල් වූ වළලු වර්ගයක් ඔවුන් විසින් මැණික්කටුව අසල පලඳින ලද්දේය. සිහින් වළලු රාශියක් සම්බන්ධ කිරීමෙන් තනා ඇති පලකවලයෙහි දෙකෙළවර මැණික් ඔබ්බන ලද අලංකාර වළලු දෙකක් සවි කර තිබේ. ඌර්ධ්ව බාහුවෙහි පලඳින ලද බාහු වළලු නිසා ඔවුන් වඩාත් අලංකාර ලෙස දෘශ්‍යමාන වන බව කිව යුතුය.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>පස්වන සියවසේ දී සිංහල වනිතාවන් පරිහරණය කළ ආභරණ පිළිබඳ වැදගත් තොරතුරු රැසක් සීගිරි බිතුසිතුවම්වලින් හෙළි වෙතැයි සිතිය හැකිය. සීගිරි ලලනාවන් විසින් පලඳින ලද ශීර්ෂ ආභරණය විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුත්තකි. එය රතුකැට හා නිල් කැට ඔබ්බා විසිතුරු මල්කම් ලියකම් ආදියෙන් අලංකාර කොට තනන ලද්දේය. ඔවුන්ගේ කර්ණාභරණ හා ග්‍රීවාභරණ විවිධාකාර වෙයි. සමහර කර්ණාභරණ චන්ද්‍රවංකාකාරයෙන් තනා තිබේ. කවාකාර ලෙස එතූ තාලපත්‍රයක හැඩයට රනින් නිමවන ලද ස්වර්ණපත්‍ර කර්ණාභරණය විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුත්තකි. තාලිපොට, අෂ්ටිකා මාලය හා වෛකක්ෂක මාලය ග්‍රීවාභරණ අතුරෙහි වැදගත් තැනක් ගනී. තාලිපොටෙන් හඟවන්නේ ඔවුන් විවාහක ස්ත්‍රීන් බවය. වර්ණවත් පබළු තුනක් අමුණා ඇති සිහින් රන් හුයක් තාලිපොට වශයෙන් දක්වා ඇත්තේය. ඉතා චමත්කාර ග්‍රීවාභරණයක් වන අෂ්ටිකා මාලයෙහි දක්නා ලැබෙන විශේෂ ලක්ෂණය නම් ඊට අමුණා ඇති විශාල පදක්කමයි. විසිතුරු කැටයමින් සරසා දීප්තිමත් රතුකැට හා නිල්කැට ඔබ්බා එය නිමවන ලද්දේය. වවෙකක්ෂක මාලය ගෙල වට කර ගෙන ළමැදට වැටෙයි. ළමැදෙහි දීප්තිමත් මැණිකක් ඔබ්බන ලද අලංකාර පදක්කමකි. එහි කෙළවරින් පහළට වැටෙන මාල පොටවල් දෙකක් ඉඟටිය දෙපසට කරකැවී යයි. පලකවලය නමින් හඳුන්වනු ලබන ඉතා පළල් වූ වළලු වර්ගයක් ඔවුන් විසින් මැණික්කටුව අසල පලඳින ලද්දේය. සිහින් වළලු රාශියක් සම්බන්ධ කිරීමෙන් තනා ඇති පලකවලයෙහි දෙකෙළවර මැණික් ඔබ්බන ලද අලංකාර වළලු දෙකක් සවි කර තිබේ. ඌර්ධ්ව බාහුවෙහි පලඳින ලද බාහු වළලු නිසා ඔවුන් වඩාත් අලංකාර ලෙස දෘශ්‍යමාන වන බව කිව යුතුය.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-558.jpg|left|400px]][[ගොනුව:2-563.jpg|right|<del class="diffchange diffchange-inline">400px</del>]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-558.jpg|left|400px]][[ගොනුව:2-563.jpg|right|<ins class="diffchange diffchange-inline">200px</ins>]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ශ්‍රද්ධාභක්තියෙන් යුත් ජනයා විසින් කලින් කල දන්තධාතූන්වහන්සේට පුදන ලද පූජා භාණ්ඩ අතර ආභරණ ද රාශියක් වෙයි. ඒවායේ නම් ද බර හා වටිනාකම ද ඇතුළත් ලිපියක් 'මාළිගාවේ බඩු තක්සේරු පොත' යන නමින් සිළුමිණ ශාස්ත්‍රීය අතිරේකයේ (1933.8.20) පළ විය. කුණ්ඩලාභරණ, කොළඹ මාල, පුසවන්දන් මාල, ලොකු අරිම්බු මාල, පොල්මල් මාල, මෝහන මාල, මහ දෙරිසන මාල, කුඩා දෙරිසන මාල, හස්තකඩ වළලු, රන්මුදු, කොණ්ඩායම් මුදු, රන්සවඩි ආදි ආභරණ නම් රැසක් එකී ලිපියෙහි සඳහන් වෙයි.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ශ්‍රද්ධාභක්තියෙන් යුත් ජනයා විසින් කලින් කල දන්තධාතූන්වහන්සේට පුදන ලද පූජා භාණ්ඩ අතර ආභරණ ද රාශියක් වෙයි. ඒවායේ නම් ද බර හා වටිනාකම ද ඇතුළත් ලිපියක් 'මාළිගාවේ බඩු තක්සේරු පොත' යන නමින් සිළුමිණ ශාස්ත්‍රීය අතිරේකයේ (1933.8.20) පළ විය. කුණ්ඩලාභරණ, කොළඹ මාල, පුසවන්දන් මාල, ලොකු අරිම්බු මාල, පොල්මල් මාල, මෝහන මාල, මහ දෙරිසන මාල, කුඩා දෙරිසන මාල, හස්තකඩ වළලු, රන්මුදු, කොණ්ඩායම් මුදු, රන්සවඩි ආදි ආභරණ නම් රැසක් එකී ලිපියෙහි සඳහන් වෙයි.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> </table>

Senasinghe http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?title=%E0%B6%86%E0%B6%B7%E0%B6%BB%E0%B6%AB&diff=8640&oldid=prev 2025-08-19T06:54:36Z

<p></p> <table class="diff diff-contentalign-left" data-mw="interface"> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr style='vertical-align: top;' lang='si'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">← පැරණි සංශෝධනය</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">06:54, 19 අගෝස්තු 2025 තෙක් සංශෝධනය</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l31" >31 පේළිය:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">31 පේළිය:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-557.jpg|centre|800px]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-557.jpg|centre|800px]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>පස්වන සියවසේ දී සිංහල වනිතාවන් පරිහරණය කළ ආභරණ පිළිබඳ වැදගත් තොරතුරු රැසක් සීගිරි බිතුසිතුවම්වලින් හෙළි වෙතැයි සිතිය හැකිය. සීගිරි ලලනාවන් විසින් පලඳින ලද ශීර්ෂ ආභරණය විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුත්තකි. එය රතුකැට හා නිල් කැට ඔබ්බා විසිතුරු මල්කම් ලියකම් ආදියෙන් අලංකාර කොට තනන ලද්දේය. ඔවුන්ගේ කර්ණාභරණ හා ග්‍රීවාභරණ විවිධාකාර වෙයි. සමහර කර්ණාභරණ චන්ද්‍රවංකාකාරයෙන් තනා තිබේ. කවාකාර ලෙස එතූ තාලපත්‍රයක හැඩයට රනින් නිමවන ලද ස්වර්ණපත්‍ර කර්ණාභරණය විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුත්තකි. තාලිපොට, අෂ්ටිකා මාලය හා වෛකක්ෂක මාලය ග්‍රීවාභරණ අතුරෙහි වැදගත් තැනක් ගනී. තාලිපොටෙන් හඟවන්නේ ඔවුන් විවාහක ස්ත්‍රීන් බවය. වර්ණවත් පබළු තුනක් අමුණා ඇති සිහින් රන් හුයක් තාලිපොට වශයෙන් දක්වා ඇත්තේය. ඉතා චමත්කාර ග්‍රීවාභරණයක් වන අෂ්ටිකා මාලයෙහි දක්නා ලැබෙන විශේෂ ලක්ෂණය නම් ඊට අමුණා ඇති විශාල පදක්කමයි. විසිතුරු කැටයමින් සරසා දීප්තිමත් රතුකැට හා නිල්කැට ඔබ්බා එය නිමවන ලද්දේය. වවෙකක්ෂක මාලය ගෙල වට කර ගෙන ළමැදට වැටෙයි. ළමැදෙහි දීප්තිමත් මැණිකක් ඔබ්බන ලද අලංකාර පදක්කමකි. එහි කෙළවරින් පහළට වැටෙන මාල පොටවල් දෙකක් ඉඟටිය දෙපසට කරකැවී යයි. පලකවලය නමින් හඳුන්වනු ලබන ඉතා පළල් වූ වළලු වර්ගයක් ඔවුන් විසින් මැණික්කටුව අසල පලඳින ලද්දේය. සිහින් වළලු රාශියක් සම්බන්ධ කිරීමෙන් තනා ඇති පලකවලයෙහි දෙකෙළවර මැණික් ඔබ්බන ලද අලංකාර වළලු දෙකක් සවි කර තිබේ. ඌර්ධ්ව බාහුවෙහි පලඳින ලද බාහු වළලු නිසා ඔවුන් වඩාත් අලංකාර ලෙස දෘශ්‍යමාන වන බව කිව යුතුය.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>පස්වන සියවසේ දී සිංහල වනිතාවන් පරිහරණය කළ ආභරණ පිළිබඳ වැදගත් තොරතුරු රැසක් සීගිරි බිතුසිතුවම්වලින් හෙළි වෙතැයි සිතිය හැකිය. සීගිරි ලලනාවන් විසින් පලඳින ලද ශීර්ෂ ආභරණය විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුත්තකි. එය රතුකැට හා නිල් කැට ඔබ්බා විසිතුරු මල්කම් ලියකම් ආදියෙන් අලංකාර කොට තනන ලද්දේය. ඔවුන්ගේ කර්ණාභරණ හා ග්‍රීවාභරණ විවිධාකාර වෙයි. සමහර කර්ණාභරණ චන්ද්‍රවංකාකාරයෙන් තනා තිබේ. කවාකාර ලෙස එතූ තාලපත්‍රයක හැඩයට රනින් නිමවන ලද ස්වර්ණපත්‍ර කර්ණාභරණය විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුත්තකි. තාලිපොට, අෂ්ටිකා මාලය හා වෛකක්ෂක මාලය ග්‍රීවාභරණ අතුරෙහි වැදගත් තැනක් ගනී. තාලිපොටෙන් හඟවන්නේ ඔවුන් විවාහක ස්ත්‍රීන් බවය. වර්ණවත් පබළු තුනක් අමුණා ඇති සිහින් රන් හුයක් තාලිපොට වශයෙන් දක්වා ඇත්තේය. ඉතා චමත්කාර ග්‍රීවාභරණයක් වන අෂ්ටිකා මාලයෙහි දක්නා ලැබෙන විශේෂ ලක්ෂණය නම් ඊට අමුණා ඇති විශාල පදක්කමයි. විසිතුරු කැටයමින් සරසා දීප්තිමත් රතුකැට හා නිල්කැට ඔබ්බා එය නිමවන ලද්දේය. වවෙකක්ෂක මාලය ගෙල වට කර ගෙන ළමැදට වැටෙයි. ළමැදෙහි දීප්තිමත් මැණිකක් ඔබ්බන ලද අලංකාර පදක්කමකි. එහි කෙළවරින් පහළට වැටෙන මාල පොටවල් දෙකක් ඉඟටිය දෙපසට කරකැවී යයි. පලකවලය නමින් හඳුන්වනු ලබන ඉතා පළල් වූ වළලු වර්ගයක් ඔවුන් විසින් මැණික්කටුව අසල පලඳින ලද්දේය. සිහින් වළලු රාශියක් සම්බන්ධ කිරීමෙන් තනා ඇති පලකවලයෙහි දෙකෙළවර මැණික් ඔබ්බන ලද අලංකාර වළලු දෙකක් සවි කර තිබේ. ඌර්ධ්ව බාහුවෙහි පලඳින ලද බාහු වළලු නිසා ඔවුන් වඩාත් අලංකාර ලෙස දෘශ්‍යමාන වන බව කිව යුතුය.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-558.jpg|left|400px]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[ගොනුව:2-558.jpg|left<ins class="diffchange diffchange-inline">|400px]][[ගොනුව:2-563.jpg|right</ins>|400px]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ශ්‍රද්ධාභක්තියෙන් යුත් ජනයා විසින් කලින් කල දන්තධාතූන්වහන්සේට පුදන ලද පූජා භාණ්ඩ අතර ආභරණ ද රාශියක් වෙයි. ඒවායේ නම් ද බර හා වටිනාකම ද ඇතුළත් ලිපියක් 'මාළිගාවේ බඩු තක්සේරු පොත' යන නමින් සිළුමිණ ශාස්ත්‍රීය අතිරේකයේ (1933.8.20) පළ විය. කුණ්ඩලාභරණ, කොළඹ මාල, පුසවන්දන් මාල, ලොකු අරිම්බු මාල, පොල්මල් මාල, මෝහන මාල, මහ දෙරිසන මාල, කුඩා දෙරිසන මාල, හස්තකඩ වළලු, රන්මුදු, කොණ්ඩායම් මුදු, රන්සවඩි ආදි ආභරණ නම් රැසක් එකී ලිපියෙහි සඳහන් වෙයි.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ශ්‍රද්ධාභක්තියෙන් යුත් ජනයා විසින් කලින් කල දන්තධාතූන්වහන්සේට පුදන ලද පූජා භාණ්ඩ අතර ආභරණ ද රාශියක් වෙයි. ඒවායේ නම් ද බර හා වටිනාකම ද ඇතුළත් ලිපියක් 'මාළිගාවේ බඩු තක්සේරු පොත' යන නමින් සිළුමිණ ශාස්ත්‍රීය අතිරේකයේ (1933.8.20) පළ විය. කුණ්ඩලාභරණ, කොළඹ මාල, පුසවන්දන් මාල, ලොකු අරිම්බු මාල, පොල්මල් මාල, මෝහන මාල, මහ දෙරිසන මාල, කුඩා දෙරිසන මාල, හස්තකඩ වළලු, රන්මුදු, කොණ්ඩායම් මුදු, රන්සවඩි ආදි ආභරණ නම් රැසක් එකී ලිපියෙහි සඳහන් වෙයි.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr> </table>

Senasinghe