http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%B6%AD%E0%B7%9D%E0%B6%B8%E0%B7%83%E0%B7%8A_%E0%B7%83%E0%B7%8A%E0%B6%A7%E0%B7%92%E0%B6%BA%E2%80%99%E0%B6%B1%E0%B7%8A%E0%B7%83%E0%B7%8A_%E0%B6%91%E0%B6%BD%E0%B7%92%E0%B6%BA%E0%B6%A7%E0%B7%8A 2026-06-13T06:14:19Z විකියෙහි මෙම පිටුව සඳහා ඇති සංශෝධන ඉතිහාසය MediaWiki 1.27.1 http://encyclopedia.gov.lk/si_encyclopedia/index.php?title=%E0%B6%AD%E0%B7%9D%E0%B6%B8%E0%B7%83%E0%B7%8A_%E0%B7%83%E0%B7%8A%E0%B6%A7%E0%B7%92%E0%B6%BA%E2%80%99%E0%B6%B1%E0%B7%8A%E0%B7%83%E0%B7%8A_%E0%B6%91%E0%B6%BD%E0%B7%92%E0%B6%BA%E0%B6%A7%E0%B7%8A&diff=11075&oldid=prev 2026-06-12T09:23:05Z

<p>&#039;(1885-1965). ඉංග්‍රීසි කිවියෙකි; විචාරකයෙකි; නාට්‍ය ර...&#039; යොදමින් නව පිටුවක් තනන ලදි</p> <p><b>නව පිටුව</b></p><div>(1885-1965). ඉංග්‍රීසි කිවියෙකි; විචාරකයෙකි; නාට්‍ය රචකයෙකි. 20 වන සියවසෙහි වැජඹුණු ශ්‍රේෂ්ඨතම ලේඛකයකු වූ හෙතෙම 1948 වර්ෂයෙහි සාහිත්‍යය පිළිබඳ නොබෙල් ත්‍යාගය දිනාගත්තේය. <br /> <br /> ඇමෙරිකාවේ මිසූරි ජනපදයෙහි සැංට් ලුවී නගරයෙහි දී උපත ලත් එලියට් හාවඩ් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් බී.ඒ. (1908) හා ඇම්.ඒ. (1909) උපාධි ලබාගත්තේය. ඉන් පසු ප්‍රංසයේ සොර්බොන් විශ්වවිද්‍යාලයෙහි හා එංගලන්තයේ ඔක්ස්ෆඩ් විශ්වවිද්‍යාලයෙහි ද අධ්‍යාපනය ලත් හෙතෙම 1914 දී එංගලන්තයේ ලංඩන් නගරයෙහි පදිංචි විය. මුල දී හෙතෙම ගුරුවරයකු වශයෙන් හා බැංකු සේවකයකු වශයෙන් සේවය කෙළේය. එහෙත් පසුව ඔහු විසින් පොත් ප්‍රකාශනය ස්වකීය ජීවිකා වෘත්තිය වශයෙන් තෝරා ගන්නා ලදි. සඟරා සංස්කාරකයකු වශයෙන් ද කලක් කටයුතු කළ හෙතෙම ‘දි එගොයිස්ට්’ (The Egoist, 1917-19) නම් සඟරාවේ සහකාර සංස්කාරක වශයෙනුත් ‘ද ක්‍රයිටීියන්’ (The Criterion, 1923) නම් සඟරාවේ ආරම්භක සංස්කාරක වශයෙනුත් සේවය කෙළේය. ඔහුට 1927 දී බ්‍රිතාන්‍ය පුරවැසිබව ද 1948 දී 0.M. නම් උසස් නම්බු නාමය ද ලැබිණි. <br /> <br /> 1915 දී එලියට් ‘ජේ. ඇල්ෆ්‍රඩ් ප්රූෆ්‍රොක්ගේ ප්‍රේම ගීතය’ (The Love Song of J. Alfred Prufrock) නම් කාව්‍යය ‘පොයෙට්රි’ (Poetry) නම් සඟරාවෙහි පළ කැරැවීය. නූතන ජීවිතයෙහි දක්නට ලැබෙන දැඩි වේදනාව හා නිසරුබව පළ කරන එය ඔහු විසින් රචනා කරන ලද මුල් ම වැදගත් කාව්‍යය වෙයි. 19 වන සියවසේ යල් පැනගිය සම්ප්‍රදායෙන් සම්පූර්ණයෙන් ම වාගේ මිදී, අලුත් මඟක් ගෙන රචනා කරන ලද මේ කාව්‍යයෙහි තමා ජීවත් වන අවධිය කෙරෙහි දැඩි උනන්දුවක් දක්වන්නකුගේ හැඟීම් හා අත්දැකීම් නිදහසේ කියාපාන කාව්‍ය ක්‍රමයක් දක්නට ලැබේ. ඉන් පසු ‘ප්රූෆ්‍රොක් හා වෙනත් නිරීක්ෂණ’ (Prufrock and Other Observations, 1917), ‘කාව්‍ය’ (Poems, 1920) යන කෘති දෙක පළ කැරැ වූ හෙතෙම 1922 දී තුන් මසක නිවාඩුවක් පිට විවේකයෙන් සිටිමින් ‘පාළු බිම’ (The Waste Land) නම් කාව්‍යය රචනා කෙළේය. කවියට ඇල්මක් දැක්වූවන්ගේ හදවත් තුළ නව කාව්‍ය ක්‍රමයට රුචියක් ඇති කැරැවීමෙන් එය සම්භාවනීයත්වයට පත් කිරීමෙහි ලා මුල් තැනක් ගත් මේ කාව්‍යය එක්දහස් නවසිය විසි ගණන්වල දී ඉංග්‍රීසියෙන් ලියැවුණු විශිෂ්ටතම කාව්‍යය වශයෙන් සලකනු ලැබේ. යල්පැනගිය බස්වහර බැහැර කොට සරල සුගම බසින් හා නව ආරින් රචනා කරන ලද ‘පාළු බිම’ සමකාලීන ලෝකයෙහි ඉස්මතු වී පෙනුණු ව්‍යර්ථකාරීභාවයත් ව්‍යාකුලභාවයත් පිළිබඳ කාව්‍යයකි. එයින් එලියට් එම අවධියෙහි නිසරු බව තියුණු ලෙස මෙනෙහි කරමින් අවට සිටින්නවුන් කෙරෙහි ද ඒ පිළිබඳ හැඟීමක් ඇති කැරැවීමට තැත් කෙළේය. ‘අළු බදාදා’ (Ash Wednesday, 1930), ‘චතුෂ්ක සතර’ (Four Quartets, 1946) යන කාව්‍ය දෙක ද ඔහු විසින් රචනා කරන ලද ඉතා උසස් කාව්‍ය අතුරෙහි ලා ගණිනු ලැබේ. ඔහුගේ ආගමික අදහස් මේ කාව්‍යවලින් ප්‍රබල ලෙස පිළිබිඹු වෙයි. ‘පාළු බිමින්’ පටන් ගෙන ‘අළු බදාදා’ හා ‘චතුෂ්ක සතර’ රචනා කිරීම දක්වා ඔහුගේ කවිත්වය වැඩී ගියේ නිරාශාවෙහි තියුණු වේදනාවෙන් පටන් ගෙන භක්තියෙහි තථ්‍යතාව පිළිගැනීම දක්වා විහිදී ගිය ආධ්‍යාත්මික ප්‍රගතියක් ද හෙළි කරමිනි. අකුටිල ඇසින් ආගම් හා දර්ශන දෙස බලා සමකාලීන සමාජයෙහි පරිහාණිය හා පරාභවය වළක්වාගැනීමට ආගමික වශයෙන් ලද හැකි පිටිවහල විශාල බව වටහාගත් එලියට් මේ කාව්‍යවලින් මනුෂ්‍ය ජීවිතයෙහි ආධ්‍යාත්මික පක්ෂය හුවා දැක්වීමට යුහුසුලු විය. එංගලන්ත සභාවේ බැතිමතකු බවට පත් හෙතෙම ‘පාළු බිමින්’ එතෙර විය හැකි එක ම මඟ ඇත්තේ ක්‍රිස්තු ධර්මයෙහි යයි සැලැකීය. මනුෂ්‍ය ජීවිතය කෙරෙහි හා සදාකාලය කෙරෙහි කාලයෙහි ඇති සම්බන්ධය පිළිබඳ භාවනාවක් වූ ‘චතුෂ්ක සතර’ ඉතා කමනීය හා ප්‍රබල මනඃසංකල්පනාවන්ගෙන් විසිතුරු කරන ලද සියුම් අදහස්වලින් පිරි කාව්‍යයකි. මෙය විශිෂ්ටතම නූතන ඉංග්‍රීසි කාව්‍යය වශයෙන් ඇතැම් විචාරකයෝ හඳුන්වති. <br /> <br /> නාට්‍ය රචකයකු වශයෙන් ද වැදගත් තැනක් ගන්නා එලියට් ‘ගල් පව්ව’ (The Rock, 1934), ‘ආසන දෙව් මැදුරේ මිනීමැරුම’ (Murder in the Cathedral, 1935), ‘පවුල යළි එක් වීම’ (The Family Reunion, 1939), ‘කොක්ටේල් පාටිය’ (The Cocktail Party, 1950), ‘විශ්වාස්‍ය ලිපිකරුවා’ (The Confidential Clerk, 1954), ‘තලතුනා රාජ්‍ය පාලකයා’ (The Elder Statesman, 1959) යන නාට්‍ය රචනා කෙළේය. ඔහුගේ මේ නාට්‍යවලින් පද්‍යමය දෘශ්‍යකාව්‍යයට පුනර්ජීවනයක් ලැබිණි. සාහිත්‍ය විචාරකයකු වශයෙන් ද හෙතෙම ඉතා වැදගත් තැනක් ගනී. ඔහුගේ ‘කාව්‍යයෙහි ප්‍රයෝජනය හා විචාරයෙහි ප්‍රයෝජනය’ (The Use of Poetry and the Use of Criticism, 1933) නම් ග්‍රන්ථය මේ සියවසෙහි විශිෂ්ටතම සාහිත්‍ය විචාරය වශයෙන් හඳුන්වා ඇත. ‘එලිසබත් රැජිනගේ කාලයෙහි නිබන්ධ’ (Elizabethan Essays, 1934), ‘පුරාතන හා නූතන නිබන්ධ’ (Essays Ancient and Modern, 1936), ‘සම්භාව්‍ය කෘතියක් නම් කවරේ ද?’ (What is a Classic?, 1945) ආදිය ඔහුගේ විශිෂ්ට සාහිත්‍ය විචාර කෘති අතුරෙහි දක්නට ලැබේ. ‘ක්‍රිස්තියානි සමාජයක් පිළිබඳ අදහස’ (The Idea of a Christian Society, 1939), ‘සංස්කෘති විග්‍රහයකට තුඩු දෙන සටහන්’ (Notes towards a Definition of Culture, 1948) ආදි ආචාරධර්ම විෂයක හා සමාජ විචාරාත්මක කෘති කිහිපයක් ද ඔහු විසින් ලියන ලදි. ඔහු ළමයින් සඳහා රචනා කළ ඉතා සරල වූත් ළගන්නාසුලු වූත් කාව්‍ය කිහිපයක් ද පළ වී ඇත.<br /> <br /> ලේඛකයා විසින් තමා ජීවත් වන සමාජය පමණක් නොව සෑම අවධියක ම විඥානය ද පිළිබිඹු කළ යුතු බවත් විචාරකයා විසින් තමා ජීවත් වන කාලයෙහි ශ්‍රේෂ්ඨ කෘතීන් දෙස බලන ඇසින් ම සියවස් විසිපහකට පෙර ශ්‍රේෂ්ඨ කෘතීන් දෙස ද බැලිය යුතු බවත් එලියට් තරයේ විශ්වාස කෙළේය. මෙසේ ඔහු අතීත සම්ප්‍රදායන් ගරු කළ හෙයින් ඔහුගේ කෘති කෙරෙහි දාන්තේ, ජැකොබියානු (එංගලන්තයේ පළමුවන ජේම්ස් රජුගේ කාලයෙහි) නාට්‍ය රචකයන්, 17 වන සියවසේ මානසධර්මවාදී (metaphysical) කිවියන්, 19 වන සියවසේ (බෝද්ලෙයාර්, ලාෆොර්ග් ආදි) ප්‍රංස සංකේතවාදීන් ආදීන්ගේ කෘති තදින් බලපා ඇත. ඔහුගේ කාව්‍යවල දක්නට ලැබෙන අනුපම ශක්තිය වැඩිපුර ම ඊට ලැබුණේ ද මිථ්‍යාකථා, ආගමික සංකේත ආදිය සංකීර්ණ ලෙස උපයෝගී කරගැනීම නිසා ම බව කිව යුතුය. <br /> <br /> (සංස්කරණය: 1974)<br /> <br /> [[ප්‍රවර්ගය: ලේඛකයෝ-ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යය]] <br /> <br /> [[ප්‍රවර්ගය: එ]]</div>

Senasinghe