ඊල්යා ග්‍රිගෝර්යවිච් ඒරන්බුර්ක්
(1891- ). රුසියානු නවකතා කරුවෙකි; කවියෙකි; ලේඛකයෙකි. ඉංජිනේරුවකුගේ පුතකු වූ ඔහු උපන්නේ 1891 ජනවාරි 27 වැනි දා කියෙෆ් නගරයේය. මොස්කව් නුවර විද්‍යාපීඨයක ශාස්ත්‍රෝද්ග්‍රහණය කළ හෙතෙම බොල්ෂෙවික්වාදියකු වී රට හැර ගියේය. ඉන්පසු පැරිස් නුවර පංදිචි වූ හෙතෙම කාව්‍ය රචනය කෙරෙහි හිත යොමු කොට 1914 දී ‘මැඩොනාට (මරිය තුමියට) කාව්‍ය’ නම් කෘතිය පළ කෙළේය. පළමුවැනි ලෝක යුද්ධ සමයේ පෙට්‍රොග්රෑඩ් නුවර පළ කරන ලද දිනපතා ප්‍රවෘත්ති පත්‍රයක පැරිස් නුවර වාර්තාකරු ලෙස කටයුතු කළ හෙතෙම 1917 දී රුසියානු විප්ලවය පැනනගිත් ම සිය පැරණි බොල්ෂෙවික් මත යළිත් පණගැන්වුණෙන් පෙරළා මව්බිමට ගියේය. 1921 දී බර්ලින් නුවරට ගිය හෙතෙම ‘ජුලියෝ ජුරෙනීටෝගේ හා ඔහුගේ අනුගාමිකයන්ගේ අද්භූත චාරිකා’ නමැති තම පළමු නවකතාවෙන් කොමියුනිස්ට්වාදයත් ධනවාදයත් එක සේ උපහාසයට ලක් කළේය. ‘ජින් නේගේ ප්‍රේමය’ (1929) හා ‘මොස්කව් නුවර වීදියක’ (1932) යන නවකතා ඔහු පළ කෙළේ පැරිසියේ දීය. අවසානයේ දී උද්‍යෝගවත් සෝවියට් කම්කරු සංවිධානයේ වටිනාකම අවබෝධ කරගත් හෙතෙම එහි උත්කෘෂ්ට භාවය වර්ණනා කරමින් ‘අරාජිකත්වයෙන් ගැළැවීම’ (1931) සහ ‘හුස් ගැනීමට නොනැවතී’ (1935) යන කෘති රචනා කෙළේය. ඒ අතර ම ස්පාඤ්ඤ අභ්‍යන්තර යුද්ධය ගැන පත්‍ර වාර්තා පෙළක් ද කාව්‍ය රචනා රැසක් ද පත්‍රිකා සංඛ්‍යාවක් ද හෙතෙම සම්පාදනය කෙළේය.
මොහුගේ නිපුණත්වය ජාතික සේවය කෙරෙහි විශේෂයෙන් ම යොමු වූයේ දෙවැනි ලෝක යුද්ධය පැවති සමයේ දීය. පරසතුරු ආක්‍රමණය කෙරෙහි ඔහු දැක්වූ දැඩි පිළිකුලත් ප්‍රගතිශීල අභිප්‍රායේ අවසන් ජයග්‍රහණය පිළිබඳ ව ඔහු කෙරෙහි වූ අචල විශ්වාසයත් ඉතා ප්‍රබල ලෙස හෙළිදරවු කරන ‘කුණාටුව’ හා ‘නව වැනි රැල්ල’ පිළිවෙළින් 1947 දී හා 1953 දී ප්‍රකාශයට පමුණුවන ලදි. 1941 දී පළ කළ ‘පැරිසියේ වැටීම’ එවක ප්‍රංස සමාජයේ පිරිහීම පිළිබිඹු කරන නවකතාවකි. ‘හිම දියවීම’ (1954) ස්ටැලින්ට පසු සෝවියට් සමාජයේ ඇති වුණු වෙනස්කම් දක්වන නවකතාවකි. යුද්ධ කාලයේ ලියන ලද උද්‍යෝගවත් ලිපි සංග්‍රහයක් ද කාණ්ඩ තුනක් වශයෙන් පළකොට ඇත.
ස්ටැලින් සාම ත්‍යාගය (1952), සාහිත්‍ය පිළිබඳ ස්ටැලින් ත්‍යාගය, ලෙනින් පදක්කම ආදි සම්මාන කිහිපයක් දිනා ඇති ඒරන්බුර්ක් ‘උත්තරීතර සෝවියට්’ සභා දෙකේ ම මන්ත්‍රීවරයෙකි; ලෝක සාම සම්මේලන සභාවේ ද සාමාජිකයෙකි.
(සංස්කරණය: 1974)
