ඒ
සිංහල වර්ණමාලාවේ තුදුස් වන අක්ෂරයයි. එකාරයේ දීර්ඝ ස්වරූපයයි. සංස්කෘත භාෂාවේ ඊට ඒකාදශ ස්ථානය දී ඇත. ප්රාණාක්ෂරයක් වූ ඒකාරය ව්යඤ්ජනාක්ෂරයකට ආරූඪ වූ බව දැක්වීමේ දී ගාත්රාක්ෂරයට මුලින් කොම්බුවක් හා එම අක්ෂරයට හල්කිරීමක් (නි. ක්+ඒ=කේ) යොදනු ලැබේ. ඒකාරය උගුරෙන් සහ තල්ලෙන් උපදින බැවින් කණ්ඨතාලුජාක්ෂරයක් වෙයි. ස්ථාන දෙකක් ආශ්රිතව උච්චාරණය වන බැවින් ද්විජාක්ෂරයක් ද වෙයි.
පැරණි ඉන්දු-ආර්ය්ය අවධියෙහි දක්නා සියලු ම දීර්ඝස්වර සිංහලයට ඒමේ දී, විශේෂයෙන් ම තද්භව ශබ්දයන්හි දී, හ්රස්ව වී සිටීම සිරිති. එහෙත් සිංහලයෙහි දී හ්රස්ව එකාර දෙකක් එක්වීමෙන් හෝ, ස්වරමධ්යවර්තී කේවල ව්යඤ්ජනයක් වෙනුවට එන ලඝු ප්රයත්නතර යකාරයක් ලොප් වී යාමේ දී ඌනපූරණ වශයෙන් හෝ පදාන්තයෙහි එන අය යනු ‘ඒ’ වීමෙන් හෝ මේ ආදි ද්විතීය උපක්රමයකින් දීර්ඝ ඒකාරය යෙදෙනු පෙනේ. නිදසුන්: සං. භෛෂජ්ය, පා. භෙසජ්ජ> බෙහෙද> බේද>බේත්; මෙහෙසුන්>මේසුන්; සං. පා. පරිච්ඡේද>පිරිසේ; දාඨාමෙඝ>දළමේ; ලේඛා>ලේ; සං. ශ්වේත, පා. සෙත >සේ; වසංගතය>වසංගතේ; ලෙඩය>ලෙඩේ; සේවය>සේවේ.
(සංස්කරණය: 1974)
