ඔඩුව
පැස වූ තුවාළයක් සුව නොවී වැඩි දියුණු වී කුහර සෑදී, ඒ කුහර දිගේ සැරව යාම ඔඩුයාමය. මේ තත්වය ඔඩුව ලෙස හැඳින්වේ. තුවාළයක් වූ විට සාමාන්ය සුදුසු පිළියම්වලින් එය සුව වේ. එහෙත් දියවැඩියාව හෙවත් මධුමේහය, ඇතැම් වකුගඩු රෝග හා අධික මත්පැන් බීම ආදිය නිසා ශරීරයේ ස්වාභාවික නීරෝගී තත්වය පිරිහී පවත්නා විටත් දුබල මහලු වයසේ දීත් තුවාළ සුව වීම ප්රමාද වේ. මධුමේහයේ දී ලේවල සීනි හටගනී. මේ සීනි යනු එක්තරා විෂ කොටසකි. ඒ විෂ නිසා තුවාළය සුව වීම ප්රමාද වනු පමණක් නොව තුවාළයේ මස් ඇතුළට කාගෙන යන්නට ද පටන් ගනී. සුව නොවූ තුවාළයේ මස් කුණු වීම නිසා ඇති වන සැරව, මස් පිඩු දෙකක් හෝ කීපයක් හෝ අතරින් ඉක්මනින් ඇතුළට පැතිරේ. ඒ විෂ සහිත සැරව මස් පිඩු ඇතුළට කාගෙන යාමේ දී ඒ මස් ද කුණු වේ. නළයක ස්වභාවයෙන් යුත් තුවාළයක් හෝ කීපයක් හෝ ඇති වේ. මේ නළ හෙවත් සැරව සහිත දිගු තුවාළ ඇතැම් විට නොයෙක් අතට විහිදී යයි. සංස්කෘත වෙද පොත්වල මේ ඔඩු තුවාළ ‘නාඩි ව්රණ’ නමින් හැඳින්වේ. ඒ එක් නළයක් මෙන් ඔඩුව ඇති වූ විටය. නොයෙක් අතට තුවාළය විහිදී මස් ඇතුළේ නොයෙක් අතට ඔඩු ගිය හොත් එය ‘වල්මීක’ (තුඹස) නමින් හැඳින්වේ. තුඹසක නොයෙක් අතට සිදුරු ඇත්තා සේ මේ වර්ගයේ දී ඔඩු වණ කීප අතකට පැතිරේ.
ඔඩු ඇති වූ විට තුවාළය සහිත ප්රදේශය ඉදිමේ; තියුණු වේදනා දෙයි; උණ ගනී. එහෙත් වල්මීක නමින් දන්නා බොහෝ සිදුරු සහිත ඔඩු වණ ඇති වූ විට දැනීම හඟවන සංඥා ස්නායූන් පීඩා වීම නිසා වේදනාව දැනීම අඩු වෙයි. මේ තත්වය බොහෝ විට අසාධ්යයි.
සාමාන්ය ඔඩු වණ පළා සැරව ඉවත් කර ප්රතිකාර කළ යුතුය. ඒ අතරේ ම ඔඩුව ඇති වීමට හේතු වූ රෝගයට ද ප්රතිකාර කිරීමට සිදු වේ. දේශීය වෙදකමේ ඇතැම් තෙල් වර්ග ඔඩු වණයට විද ප්රතිකාර කිරීමේ විධි දකින්නට ලැබේ. වල්මීක අවස්ථාව ඇති වුව හොත් කපා දැමිය හැකි කොටසක් නම් කපා දමා නිරෝගී කොටස ආරක්ෂා කිරීමට නූතන ශල්ය වෛද්යවරු උපදෙස් දෙති.
(සංස්කරණය: 1974)
